انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- رباعی شمارهٔ ۳۷۳ — کسری که کمان عدل او کرد به زه
- رباعی شمارهٔ ۳۷۴ — چون باز کنی ز زلف پرتاب گره
- رباعی شمارهٔ ۳۷۵ — ای نحس چو مریخ و زحل بی‌گه و گاه
- رباعی شمارهٔ ۳۷۷ — از بهر هلال عید آن مه ناگاه
- رباعی شمارهٔ ۳۷۶ — با روز رخ تو گرچه ای روت چو ماه
- رباعی شمارهٔ ۳۸۰ — ای امر تو ملک را عنان بگرفته
- رباعی شمارهٔ ۳۷۸ — با من به سخن درآمد امروز پگاه
- رباعی شمارهٔ ۳۷۹ — بر من در محنت و بلا باز مخواه
- رباعی شمارهٔ ۳۸۱ — ای لشکر تو روی زمین بگرفته
- رباعی شمارهٔ ۳۸۴ — در راه فرید کاتب فرزانه
- رباعی شمارهٔ ۳۸۳ — آیا که مرا تو دست گیری یا نه
- رباعی شمارهٔ ۳۸۲ — دی طوف چمن کرده سه چاری خورده
- رباعی شمارهٔ ۳۸۵ — ای فتنهٔ روزگار شب‌پوش منه
- رباعی شمارهٔ ۳۸۷ — پایی که مرا نزد تو بد راهنمای
- رباعی شمارهٔ ۳۸۶ — مریخ به خنجر تو جوید فتوی
- رباعی شمارهٔ ۳۸۸ — در مرتبه از سپهر پیش آمده‌ای
- رباعی شمارهٔ ۳۹۰ — زان شب که نشستیم به هم با طربی
- رباعی شمارهٔ ۳۹۱ — عمزاد و عمزاد خریدند بری
- رباعی شمارهٔ ۳۹۶ — ای دل تو بسی که از غمش خون خوردی
- رباعی شمارهٔ ۳۹۲ — دوش ارنه وقارت به زمین پیوستی
- رباعی شمارهٔ ۳۹۳ — دوش از سر درد نیستی در مستی
- رباعی شمارهٔ ۳۹۴ — گر دل پی یار گیردی نیکستی
- رباعی شمارهٔ ۳۸۹ — بر چرخ همیشه هم‌عنان رانده‌ای
- رباعی شمارهٔ ۳۹۵ — گر شعر در مراد می‌بگشادی