انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- رباعی شمارهٔ ۳۵۱ — جانا لبم از شراب غم خشک مکن
- رباعی شمارهٔ ۳۴۹ — هرچ از چو تویی نزیبد ای دوست مکن
- رباعی شمارهٔ ۳۵۴ — در دام غم تو بسته‌ای هست چو من؟
- رباعی شمارهٔ ۳۵۶ — چشمم ز همه جهان فرازست اکنون
- رباعی شمارهٔ ۳۵۲ — هستم ز تو دلشکسته‌ای عهد شکن
- رباعی شمارهٔ ۳۵۰ — ای دل ز سر نهاد پرواز مکن
- رباعی شمارهٔ ۳۵۳ — می‌سوز تو خرمن شکیبایی من
- رباعی شمارهٔ ۳۵۵ — ای گنده دهان چو شیر و چون گرگ حرون
- رباعی شمارهٔ ۳۵۷ — بوطالب نعمت ای همه دولت و دین
- رباعی شمارهٔ ۳۵۸ — شاها ز خزانهٔ تو ریحان و سمین
- رباعی شمارهٔ ۳۶۳ — رفتم چو نماند هیچ آبم بر تو
- رباعی شمارهٔ ۳۶۱ — آن ماه که ماه نو سزد یارهٔ او
- رباعی شمارهٔ ۳۶۲ — ای راحت آن نفس که جان زد با تو
- رباعی شمارهٔ ۳۶۴ — دستی نه که گستاخ بکوبد در تو
- رباعی شمارهٔ ۳۵۹ — شاهان ممالک تو مودود و معین
- رباعی شمارهٔ ۳۶۰ — گفتی چه شود کار فراقت یک‌سو
- رباعی شمارهٔ ۳۷۱ — آن دل که نشان نیست مرا در بر ازو
- رباعی شمارهٔ ۳۶۷ — آن صبر که حامی منست از غم تو
- رباعی شمارهٔ ۳۶۶ — دل هرچه ز بد دید پسندید از تو
- رباعی شمارهٔ ۳۶۸ — دورم ز قرار و خواب از دوری تو
- رباعی شمارهٔ ۳۷۲ — آن بت که به دست غم گرفتارم ازو
- رباعی شمارهٔ ۳۷۰ — دست تو که جود در سجود آید ازو
- رباعی شمارهٔ ۳۶۵ — گر هیچ سعادتم رساند بر تو
- رباعی شمارهٔ ۳۶۹ — جان درد تو یادگار دارد بی‌تو