هزلیات — دیوان اشعار میرزاده عشقی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۷ - سوگند وکالت — ضیاء الواعظین، آن رند جیغو
- شمارهٔ ۶ - قهر کردن مؤتمن الملک — دوش شنیدم که گفت «مؤتمن الملک »:
- شمارهٔ ۴ - خر تو خر — این چه بساطی است، چه گشته مگر؟
- شمارهٔ ۵ - خرنامه — دردا و حسرتا که جهان شد به کام خر!
- شمارهٔ ۱ - آبروی دولت — دولت به ریش زرد «ظهیر» آبرو گرفت
- شمارهٔ ۳ - چه معامله باید کرد؟ — بعد ازین بر وطن و بوم و برش باید رید!
- شمارهٔ ۸ - در هجو شیخ ممقانی — از دست هر که هر چه، بستانده و ستانی
- شمارهٔ ۲ - ماستمالی — هر آن که بی خبر از فن خایه مالی شد
- شمارهٔ ۱۰ - یک عمر آه و ناله — مرا چه کار که یک عمر، آه و ناله کنم؟
- شمارهٔ ۱۳ - مهدی کچل — کار و بارت جور، مهیا شده
- شمارهٔ ۹ - شعر و شکر — عامیان شعر تو با شکر، برابر می‌کنند
- شمارهٔ ۱۲ - در هجو خلخالی — در ده: سگ زشتی بود، موریخته و لاغر
- شمارهٔ ۱۴ - هجو دیوان بیگی — وقتی آلو شده در تهران (دو)
- شمارهٔ ۱۱ - مستزاد مجلس چهارم — این مجلس چارم به خدا ننگ بشر بود!