فرخی سیستانی
زندگی‌نامهٔ فرخی سیستانی
ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می‌دانند تا جایی که گفته‌اند سخن سهل و ممتنع در عربی خاص ابوفراس حمدانی و در فارسی خاص فرخی است. تاریخ فوت او را ۴۲۹ هجری قمری ذکر کرده‌اند.
آثار فرخی سیستانی
شعرهای فرخی سیستانی
- شمارهٔ ۳۵ - ازوست — لطفی اگرکنی به نگاهی چه می شود
- شمارهٔ ۳۴ - همو راست — بر وعده مرا شکیب فرمایی
- شمارهٔ ۲ — راست گفتی عتاب او بر من
- شمارهٔ ۳ — ماه منیر صورت ماه درفش تست
- شمارهٔ ۴ — زو دوسترم هیچ کسی نیست و گر هست
- شمارهٔ ۵ — میان خواجه و توو میان خواجه و من
- شمارهٔ ۶ — صحرای سنگ روی و که سنگلاخ را
- شمارهٔ ۱ — گهی سماع زنی گاه بر بط و گه چنگ
- شمارهٔ ۹ — در ایوانی که تو خواهی ترا باغ ارم سازد
- شمارهٔ ۸ — چون درو عصیان و خذلان تو ای شه راه یافت
- شمارهٔ ۱۴ — نیکو مثلی زده ست شاها دستور
- شمارهٔ ۱۰ — بهره تو آفرین می شد زسعد مشتری
- شمارهٔ ۷ — دل برد و مرا نیز به مردم نشمرد
- شمارهٔ ۱۱ — تا نبود چون همای فرخ کرگس
- شمارهٔ ۱۲ — با هنر او همه هنرها یافه
- شمارهٔ ۱۳ — از حسن رای تست که گیتی سرای تست
- شمارهٔ ۱۶ — بخت شما و عز شما هر دو بر فزون
- شمارهٔ ۱۹ — هوازی مرا گوید آن شکرین لب
- شمارهٔ ۱۷ — اندر میزد حاتم طایی تویی به جود
- شمارهٔ ۱۸ — بهانه جوید بر حال خویش و همت خویش
- شمارهٔ ۲۲ — میدانت حربگاهست خون عدوت آب
- شمارهٔ ۲۱ — ای کرده مرا خنده خریش همه کس
- شمارهٔ ۲۰ — من چون چنان بدیدم جستم زجای خواب
- شمارهٔ ۱۵ — آشکوخد بر زمین هموار بر