فضولی بغدادی

زندگی‌نامهٔ فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارسی وی، علاوه بر دیوان اشعار، شامل منظومه‌های ساقی‌نامه (هفت جام)، «رند و زاهد»، «صحت و مرض»، «انیس القلب» و «روح‌نامه» (سفرنامهٔ روح یا حُسن و عشق) است.

آثار فضولی

• فضولی
  • دیوان اشعار فارسی
  • ساقی نامه

شعرهای فضولی

• شمارهٔ ۵۸ — فریاد که دور فلک شعبده باز
• شمارهٔ ۵۶ — جانانه طلب می کنی از جان بگذر
• شمارهٔ ۵۷ — ای بر همه عالم در احسان تو باز
• شمارهٔ ۶۲ — تن سوخت دلم مایل یارست هنوز
• شمارهٔ ۶۰ — از سیمبران وفا ندیدم هرگز
• شمارهٔ ۵۵ — شمشاد که گشتست بقد تو اسیر
• شمارهٔ ۶۱ — ای ریخته خونم بدو چشم خونریز
• شمارهٔ ۵۹ — فریاد ز دست فلک سفله‌نواز
• شمارهٔ ۶۷ — از سخت دلی بر دل این محنت کش
• شمارهٔ ۶۸ — ای قصر وجودم باساس اخلاص
• شمارهٔ ۶۳ — ز اشکم غم یار می توان کرد قیاس
• شمارهٔ ۶۹ — ای بر همه اتباع فرمان تو فرض
• شمارهٔ ۶۵ — چون برگ گلست روی نیکوی تو خوش
• شمارهٔ ۶۶ — سروی که شدم ربوده رفتارش
• شمارهٔ ۷۰ — ای در دل ما ز ذوق قرب تو نشاط
• شمارهٔ ۶۴ — ای حلم تو طالب رضای همه کس
• شمارهٔ ۷۸ — علم و ادبست مایه عز و شرف
• شمارهٔ ۷۲ — سوز دل خود می کنی اظهار ای شمع
• شمارهٔ ۷۴ — ای کرده بصد خون جگر جمع متاع
• شمارهٔ ۷۵ — عمریست که از بنفشه و سنبل باغ
• شمارهٔ ۷۱ — ای سر محبت تو در جان محفوظ
• شمارهٔ ۷۶ — دور از رخ او نمی کنم رغبت باغ
• شمارهٔ ۷۳ — داری همه شب دیده بیدار ای شمع
• شمارهٔ ۷۷ — صد شکر که خاک طینتم یافت شرف