فضولی بغدادی

زندگی‌نامهٔ فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارسی وی، علاوه بر دیوان اشعار، شامل منظومه‌های ساقی‌نامه (هفت جام)، «رند و زاهد»، «صحت و مرض»، «انیس القلب» و «روح‌نامه» (سفرنامهٔ روح یا حُسن و عشق) است.

آثار فضولی

• فضولی
  • دیوان اشعار فارسی
  • ساقی نامه

شعرهای فضولی

• شمارهٔ ۸۲ — هر سبزه تر که سر زدست از دل خاک
• شمارهٔ ۸۴ — ای ماه رخت شمع شبستان خیال
• شمارهٔ ۸۶ — در پرده شدی پرده فتاد از کارم
• شمارهٔ ۸۵ — چون دید مرا مایل زلف و خط و خال
• شمارهٔ ۷۹ — عمریست ترا عزیز طبعیست لطیف
• شمارهٔ ۸۰ — کار دو جهان ز عشق دارد رونق
• شمارهٔ ۸۱ — با دیده اشکبار باید عاشق
• شمارهٔ ۸۳ — ما را هدف تیر بلا کرد فلک
• شمارهٔ ۸۹ — در دل غم یاریست که من می دانم
• شمارهٔ ۹۰ — داغ غم هجران تو در جان دارم
• شمارهٔ ۸۷ — در صورت اگر طالب معشوق و مییم
• شمارهٔ ۹۳ — خوش آن که دمی با تو کنم سیر چمن
• شمارهٔ ۹۲ — چشمی بگشا حال دل زارم بین
• شمارهٔ ۹۱ — یارب دل تیره ام منور گردان
• شمارهٔ ۸۸ — صد شکر که زهاد بداندیش نه ایم
• شمارهٔ ۹۴ — ماهی که شدم واله رخساره او
• شمارهٔ ۱۰۲ — تا چند ای شمع عشق بی قرارم سازی
• شمارهٔ ۹۷ — گر طالب آرام دلی کام مجو
• شمارهٔ ۹۸ — ای فیض هدایتت مرا هادی راه
• شمارهٔ ۹۹ — ابنای زمان که در جهانند همه
• شمارهٔ ۹۶ — هر دل که غم عشق نهان است درو
• شمارهٔ ۱۰۰ — جمعی که درین بساط هستند همه
• شمارهٔ ۱۰۱ — یارب چو مرا خلعت خلقت دادی
• شمارهٔ ۹۵ — دارد دل زارم آرزوی رخ او