اقبال لاهوری
زاده ۱۲۹۰ – درگذشته ۱۳۵۷ هجری قمری، سیالکوت
زندگی‌نامهٔ اقبال لاهوری
علامه محمد اقبال لاهوری در سال ١٨٧٣ میلادی در شهر سیالکوت ایالت پنجاب به دنیا آمد. در لاهور تحصیل کرد و سپس در کمبریج و مونیخ به مطالعه در فلسفه و حقوق پرداخت. سپس به لاهور بازگشت و به وکالت مشغول شد.اقبال معتقد است که روح قرآن با تعلیمات یونانی سازگاری ندارد و بسیاری از گرفتاریها از اعتماد به یونانیها ناشی شده است. تشویق اقبال به بازگشت اسلام به صحنهٔ سیاست و ضدیت با تمدن غرب و رد دستاوردهای فرهنگی و علمی غرب از مسائلی است که مورد توجه و استقبال و گاه مورد انتقاد گروه‌هایی از اندیشمندان است. وی به سال ١٩٣٨ میلادی بدرود حیات گفت.
آثار اقبال لاهوری
شعرهای اقبال لاهوری
- بخش ۱۲۰ - حکیمان گرچه صد پیکر شکستند — حکیمان گرچه صد پیکر شکستند
- بخش ۱۲۱ - جهانها روید از مشت گل من — جهانها روید از مشت گل من
- بخش ۱۲۴ - درونم جلوهٔ افکار این چیست؟ — درونم جلوهٔ افکار این چیست؟
- بخش ۱۲۲ - هزاران سال با فطرت نشستم — هزاران سال با فطرت نشستم
- بخش ۱۲۳ - به پهنای ازل پر می گشودم — به پهنای ازل پر می گشودم
- بخش ۱۱۸ - دوام ما ز سوز ناتمام است — دوام ما ز سوز ناتمام است
- بخش ۱۱۹ - مرنج از برهمن ای واعظ شهر — مرنج از برهمن ای واعظ شهر
- بخش ۱۱۷ - دل من بی قرار آرزوئی — دل من بی قرار آرزوئی
- بخش ۱۳۰ - چو نرگس این چمن نادیده مگذر — چو نرگس این چمن نادیده مگذر
- بخش ۱۲۵ - بخود نازم گدای بی نیازم — بخود نازم گدای بی نیازم
- بخش ۱۳۱ - تراشیدم صنم بر صورت خویش — تراشیدم صنم بر صورت خویش
- بخش ۱۲۷ - چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست — چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست
- بخش ۱۲۶ - اگر آگاهی از کیف و کم خویش — اگر آگاهی از کیف و کم خویش
- بخش ۱۳۲ - به شبنم غنچهٔ نورسته می گفت — به شبنم غنچهٔ نورسته می گفت
- بخش ۱۲۸ - تو ای دل تا نشینی در کنارم — تو ای دل تا نشینی در کنارم
- بخش ۱۲۹ - ز من گو صوفیان با صفا را — ز من گو صوفیان با صفا را
- بخش ۱۳۴ - ضمیر کن فکان غیر از تو کس نیست — ضمیر ین فکان غیر از تو کس نیست
- بخش ۱۳۸ - ز پیش من جهان رنگ و بو رفت — ز پیش من جهان رنگ و بو رفت
- بخش ۱۳۷ - ربودی دل ز چاک سینهٔ من — ربودی دل ز چاک سینهٔ من
- بخش ۱۳۳ - زمین را رازدان آسمان گیر — زمین را رازدان آسمان گیر
- بخش ۱۳۶ - سکندر رفت و شمشیر و علم رفت — سکندر رفت و شمشیر و علم رفت
- بخش ۱۳۹ - مرا از پردهٔ ساز آگهی نیست — مرا از پردهٔ ساز آگهی نیست
- بخش ۱۳۵ - زمین خاک در میخانهٔ ما — زمین خاک در میخانهٔ ما
- بخش ۱۴۰ - نوا مستانه در محفل زدم من — نوا مستانه در محفل زدم من