اقبال لاهوری
زاده ۱۲۹۰ – درگذشته ۱۳۵۷ هجری قمری، سیالکوت
زندگی‌نامهٔ اقبال لاهوری
علامه محمد اقبال لاهوری در سال ١٨٧٣ میلادی در شهر سیالکوت ایالت پنجاب به دنیا آمد. در لاهور تحصیل کرد و سپس در کمبریج و مونیخ به مطالعه در فلسفه و حقوق پرداخت. سپس به لاهور بازگشت و به وکالت مشغول شد.اقبال معتقد است که روح قرآن با تعلیمات یونانی سازگاری ندارد و بسیاری از گرفتاریها از اعتماد به یونانیها ناشی شده است. تشویق اقبال به بازگشت اسلام به صحنهٔ سیاست و ضدیت با تمدن غرب و رد دستاوردهای فرهنگی و علمی غرب از مسائلی است که مورد توجه و استقبال و گاه مورد انتقاد گروه‌هایی از اندیشمندان است. وی به سال ١٩٣٨ میلادی بدرود حیات گفت.
آثار اقبال لاهوری
شعرهای اقبال لاهوری
- بخش ۱۶۷ - هلال عید — نتوان ز چشم شوق رمید ای هلال عید
- بخش ۱۶۶ - دعا — ایکه از خمخانه فطرت بجامم ریختی
- بخش ۱۶۵ - گل نخستین — هنوز همنفسی در چمن نمی‌بینم
- بخش ۱۷۱ - فصل بهار — خیز که در کوه و دشت خیمه زد ابر بهار
- بخش ۱۶۹ - بوی گل — حوری به کنج گلشن جنت تپید و گفت
- بخش ۱۷۰ - نوای وقت — خورشید بدامانم انجم به گریبانم
- بخش ۱۷۲ - حیات جاوید — گمان مبر که به پایان رسید کار مغان
- بخش ۱۶۸ - تسخیر فطرت — میلاد آدم
- بخش ۱۷۷ - نسیم صبح — ز روی بحر و سر کوهسار می آیم
- بخش ۱۷۹ - کرم کتابی — شنیدم شبی در کتب خانهٔ من
- بخش ۱۷۵ - محاورهٔ علم و عشق — علم:
- بخش ۱۷۳ - افکار انجم — شنیدم کوکبی با کوکبی گفت
- بخش ۱۷۴ - زندگی — شبی زار نالید ابر بهار
- بخش ۱۸۰ - کبر و ناز — یخ ، جوی کوه را ز ره کبر و ناز گفت
- بخش ۱۷۶ - سرود انجم — هستی ما نظام ما
- بخش ۱۷۸ - پند باز با بچهٔ خویش — تو دانی که بازان ز یک جوهرند
- بخش ۱۸۷ - محاورهٔ ما بین خدا و انسان — خدا:
- بخش ۱۸۲ - حکمت و شعر — بوعلی اندر غبار ناقه گم
- بخش ۱۸۶ - قطرهٔ آب — مرا معنی تازه ئی مدعاست
- بخش ۱۸۴ - حقیقت — عقاب دوربین جوئینه را گفت
- بخش ۱۸۵ - حدی — نغمهٔ ساربان حجاز
- بخش ۱۸۳ - کرمک شبتاب — یک ذره بی مایه متاع نفس اندوخت
- بخش ۱۸۱ - لاله — آن شعله ام که صبح ازل در کنار عشق
- بخش ۱۸۸ - ساقی نامه در نشاط باغ کشمیر نوشته شد — خوشا روزگاری خوشا نوبهاری