جامی
زاده ۸۱۷ – درگذشته ۸۹۸ هجری قمری، خرجرد جام
زندگی‌نامهٔ جامی
نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خاص داشت. او در محرم ۸۹۸ هجری قمری وفات کرد و در هرات با احترام فراوان به خاک سپرده شد. از جامی بیش از چهل اثر و تألیف سودمند و گرانبها به جای مانده است. معروفترین آثار او عبارت از هفت مثنوی به نام «هفت اورنگ» است.
آثار جامی
شعرهای جامی
- شمارهٔ ۴۸ — ای چشم من از نور رخت چشمه نور
- شمارهٔ ۴۹ — دور از رخت ای سنگدل سیمینبر
- شمارهٔ ۵۱ — از سبزه به صحرا نگر ای لاله عذار
- شمارهٔ ۵۲ — بر مائده جهان چه برنا و چه پیر
- شمارهٔ ۵۳ — ای فضل تو دستگیر من دستم گیر
- شمارهٔ ۵۰ — چشم تو که ریخت خون صد خسته جگر
- شمارهٔ ۵۵ — بی مایه و سود خواهی آمد آخر
- شمارهٔ ۵۴ — ماییم به راه عشق پویان همه عمر
- شمارهٔ ۵۹ — گنجشک ضعیف توام ای مایه ناز
- شمارهٔ ۵۷ — ای دل پی دلدار نبودی هرگز
- شمارهٔ ۶۲ — من در غم هجر و دل به دیدار تو خوش
- شمارهٔ ۵۶ — جامی دم گفت و گو فرو بند دگر
- شمارهٔ ۶۰ — ای فاضل منطقی به فریادم رس
- شمارهٔ ۶۳ — ای خاک درت کعبه ارباب خصوص
- شمارهٔ ۶۱ — چون شب برسد ز صبح‌خیزان می‌باش
- شمارهٔ ۵۸ — دل خسته و جان فگار و مژگان خونریز
- شمارهٔ ۶۶ — آن را که نه عاشق است از یار چه حظ
- شمارهٔ ۶۴ — ای ذات رفیع تو نه جوهر نه عرض
- شمارهٔ ۶۷ — از تفرقه هجر تو در حلقه جمع
- شمارهٔ ۶۵ — ای بر سر حرف این و آن نازده خط
- شمارهٔ ۶۸ — خورشید تو زنگ خورده تیغ است دریغ
- شمارهٔ ۷۰ — کی باشد کی لباس هستی شده شق
- شمارهٔ ۶۹ — امروز چنین کز آسمان ریزد برف
- شمارهٔ ۷۱ — ماییم به موج خیز حرمان شده غرق