محتشم کاشانی
زندگی‌نامهٔ محتشم کاشانی
کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح واقعهٔ کربلا سروده است. مرثیهٔ دیگری نیز در مرگ برادر جوان خود سروده که بسیار سوزناک است. مجموعه‌ای از غزلیات عاشقانه با نام «جلالیه» نیز از وی باقی مانده است. وی در ربیع الاول سال ۹۹۶ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۰ هجری قمری) درکاشان درگذشت.
آثار محتشم کاشانی
شعرهای محتشم کاشانی
- رباعی شمارهٔ ۵۱ — این ساعی اگرچه باشد از حسن قلیل
- رباعی شمارهٔ ۵۲ — آن راه که از حال سهیلی است جمیل
- رباعی شمارهٔ ۵۳ — المنة لله که از سعی جمیل
- رباعی شمارهٔ ۵۴ — اسبی که بود پویه گهش چرخ نهم
- رباعی شمارهٔ ۵۵ — بر پیکر آن سرور خورشید علم
- رباعی شمارهٔ ۵۶ — ای نام تو در هر لغتی ذکر انام
- رباعی شمارهٔ ۵۷ — ای درگه خاصت از شرف کعبه عام
- رباعی شمارهٔ ۵۰ — از ملک ملوک ما درین بیت جلیل
- رباعی شمارهٔ ۵۹ — این بستر خستگی که انداخته‌ام
- رباعی شمارهٔ ۶۵ — گیرم که به چشم خلق پوید دشمن
- رباعی شمارهٔ ۵۸ — سقا پسرا خسته دل از دست توام
- رباعی شمارهٔ ۶۱ — اسلام که گم کرده ز دل آرامم
- رباعی شمارهٔ ۶۰ — دی از کرم داور دوران کردم
- رباعی شمارهٔ ۶۳ — خواهم که شبی محو جمال تو شوم
- رباعی شمارهٔ ۶۲ — زان پیش که هجر تو برد آرامم
- رباعی شمارهٔ ۶۴ — دارد ز خدا خواهش جنات نعیم
- رباعی شمارهٔ ۷۲ — ای شیخ که هست دایم از نخوت تو
- رباعی شمارهٔ ۶۶ — چون مهر تو میتوان نهان ورزیدن
- رباعی شمارهٔ ۷۳ — گفتم چو رسد کوکبهٔ دولت تو
- رباعی شمارهٔ ۶۹ — گوئی ز ته بستر آن حجله نشین
- رباعی شمارهٔ ۷۰ — اسلام مگو آفت ایام است این
- رباعی شمارهٔ ۶۷ — از لطف تو سهل است کرم ورزیدن
- رباعی شمارهٔ ۶۸ — در کعبه قدم نهاده‌ام وای به من
- رباعی شمارهٔ ۷۱ — اسلام مرا ای دل دیندار ببین