محتشم کاشانی
زندگی‌نامهٔ محتشم کاشانی
کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح واقعهٔ کربلا سروده است. مرثیهٔ دیگری نیز در مرگ برادر جوان خود سروده که بسیار سوزناک است. مجموعه‌ای از غزلیات عاشقانه با نام «جلالیه» نیز از وی باقی مانده است. وی در ربیع الاول سال ۹۹۶ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۰ هجری قمری) درکاشان درگذشت.
آثار محتشم کاشانی
شعرهای محتشم کاشانی
- شمارهٔ ۱۱۵ — شاعر خیره در اقلیم سخن می‌باشد
- شمارهٔ ۱۱۱ - وله ایضا — صاحب از راه خداوند زمین و آب کن
- شمارهٔ ۱۱۰ - قطعه — ای شمع سرکشان که به سر پنجهٔ جفا
- شمارهٔ ۱۱۶ - در ماده تاریخ گوید — شیخ حیدر کز کمال اعتقاد
- شمارهٔ ۱۱۷ - در مرثیه یکی از خواتین فرماید — همای آشیان سلطنت شهزاده سلطانم
- شمارهٔ ۱۱۳ - وله ایضا — آن شه حسن کز غلامی اوست
- شمارهٔ ۱۱۲ - وله ایضا — ای نمایان سهیل اوج وجود
- شمارهٔ ۱۱۴ - در عزل گوید — سرور عادیان سر غولان
- شمارهٔ ۱۲۰ - وله ایضا — ای بلند اختر سپهر وجود
- شمارهٔ ۱۱۹ - ماده تاریخ فوت — از باغ جلال ملت آن تازه نهال
- شمارهٔ ۱۱۸ - وله ایضا — هر نفس می‌کرد چون از تاب مرگ
- شمارهٔ ۵ - وله ایضا — درین گلزار کز تاثیر صحبت
- شمارهٔ ۳ - فی مرثیه امام حسین علیه‌السلام — به نال ای دل که دیگر ماتم آمد
- شمارهٔ ۱ — ای مهر سپهر پادشاهی
- شمارهٔ ۲ - وله فی‌المثنوی — بحمدالله کز الطاف الهی
- شمارهٔ ۴ - ایضا فی مدحه — بحمدالله که قیوم توانا
- شمارهٔ ۱۰ — ای بلند اختر سپهر وجود
- شمارهٔ ۱۱ — سخن طی می‌کنم ناگاه در خواب
- شمارهٔ ۱۲ — چه گویم نطقم آن قدرت ندارد
- شمارهٔ ۷ - این چند بیت بجهت تزویجی گفته که بحسب استعداد میان ایشان نبوده — درین دامگاه عجیب و غریب
- شمارهٔ ۶ - این چند بیت دیگر جهت نقش خلاصه خمسه‌ای که بخط میرمعزالدین مرقوم گردیده است گفته — حلی بندی که بی‌جنبیدن دست
- شمارهٔ ۸ - این ابیات مثنوی حسب‌الحال گفته در عذر ارسال شعر به بزرگی که شعر می‌گفته — من آن اعرابیم اندر دل بر
- شمارهٔ ۹ - مثنوی در مرگ حیرتی شاعر — ای دل سخن از شه نجف کن
- رباعی شمارهٔ ۱ — نواب کز و نیم مه و سال جدا