اضافات — دیوان اشعار فارسی نسیمی
عمادالدین نسیمی / دیوان اشعار فارسی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۲ - مستزاد — ای حسن تو دردانه چو ک . . . بنند اعلا
- شمارهٔ ۱ - ترجیع بند — ما مظهر ذات کبریاییم
- شمارهٔ ۹ — آدم به سهو کرد خطایی و سجده کرد
- شمارهٔ ۷ — جرمی که کرده ام اگر آری به روی من
- شمارهٔ ۶ — دانی بیان آنکه اذا الشمس کورت
- شمارهٔ ۸ — توبه کند کسی که به وقت گل از شراب
- شمارهٔ ۱۰ - ماده تاریخ قتل فضل الله — شرق و غرب از فتنه یأجوج چون شد پرفساد
- شمارهٔ ۴ - مسدس ترکیب — ای شاه تخت «من عرف »
- شمارهٔ ۵ - مسمط — هرکس که دید خال و خط و موی و روی تو
- شمارهٔ ۳ - مخمس ترکیب — ای مطلع خوبی رخ چون ماه تمامت
- شمارهٔ ۱۶ — بر بساط عشق این شطرنج ذات
- شمارهٔ ۱۲ — سر زلفش دو عالم را به یک جو برنمیآرد
- شمارهٔ ۱۴ — خدا را، مصطفی را، مرتضی را
- شمارهٔ ۱۸ — گر مرا پیش سگانش نیست عزت، دور نیست
- شمارهٔ ۱۵ — هرکه باید فیض از «من عنده علم الکتاب »
- شمارهٔ ۱۱ — ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعل
- شمارهٔ ۱۷ — ای «سقاهم ربهم » نام لبت
- شمارهٔ ۱۳ — گرچه شیطان الرجیم از راه انصافم ببرد
- شمارهٔ ۲۲ — آفتاب مشرق از مغرب زمین
- شمارهٔ ۱۹ — از نسیمت نفخه عیسی دمی است
- شمارهٔ ۲۵ — من آن مردم که پیش از مرگ مردم
- شمارهٔ ۲۳ — ای نسیم سحری! غالیهبار آمدهای
- شمارهٔ ۲۱ — ای جهان عشق بی رویت حرام
- شمارهٔ ۲۶ — آن کتابی که پر ز اسرار است
- شمارهٔ ۲۴ — چه مرغ است آن که دارد بیست و یک حرف
- شمارهٔ ۲۰ — پرده از رخسار خود بردار باز