عمادالدین نسیمی

زندگی‌نامهٔ نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی به ترکی و دیگری به فارسی، به نظم درآورد و قصایدی عربی نیز سروده است.

آثار نسیمی

• نسیمی
  • دیوان اشعار فارسی

شعرهای نسیمی

• شمارهٔ ۵۸ — من نور تو در جبه ازرق دیدم
• شمارهٔ ۵۶ — کی گشت مجرد از مجرد حاصل
• شمارهٔ ۵۷ — چون من ز صفت به ذات وصلت کردم
• شمارهٔ ۶۰ — من ذکر تو از مرغ چمن می شنوم
• شمارهٔ ۵۹ — من مستی باده از سبو می بینم
• شمارهٔ ۶۳ — هم مظهر علم لایزالی ماییم
• شمارهٔ ۶۱ — من بوی تو از گل و سمن می شنوم
• شمارهٔ ۶۲ — در قبضه فضل حق امانت بودیم
• شمارهٔ ۷۱ — ای آیت نور، پرتو غبغب تو
• شمارهٔ ۶۸ — ای ختم همه امام گردیده چو نون
• شمارهٔ ۶۹ — این کرسی چارپایه جسم ببین
• شمارهٔ ۶۶ — خورشید ازل بتافت از روزن تن
• شمارهٔ ۶۷ — بسیار بگردید و بگردد گردون
• شمارهٔ ۶۵ — ای روی تو مصحف حیات دل و جان
• شمارهٔ ۶۴ — مفتاح در گنج معانی ماییم
• شمارهٔ ۷۰ — دلبر چو به تیغ دست می یازد بین
• شمارهٔ ۷۷ — ای روی تو گلبن گلستان همه
• شمارهٔ ۷۲ — یاقوت لبا! لعل بدخشانی کو؟
• شمارهٔ ۷۵ — ای روی تو کشف صورت حق کرده
• شمارهٔ ۷۸ — ای آن که تو پیوسته خدا می طلبی
• شمارهٔ ۷۹ — در دار وجود گشت دیار علی
• شمارهٔ ۷۳ — خواهی که به سرچشمه جان یابی راه
• شمارهٔ ۷۶ — ای زلف تو حلقه بر رخ ماه زده
• شمارهٔ ۷۴ - ستایش فضل‌الله نعیمی — بنمود جمال ذات از روی چو ماه