عمادالدین نسیمی

زندگی‌نامهٔ نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی به ترکی و دیگری به فارسی، به نظم درآورد و قصایدی عربی نیز سروده است.

آثار نسیمی

• نسیمی
  • دیوان اشعار فارسی

شعرهای نسیمی

• شمارهٔ ۸۱ — واقف به خدا ز بی وقوفی نشوی
• شمارهٔ ۸۰ - ستایش فضل‌الله نعیمی — خواهی که شراب اولیا نوش کنی
• شمارهٔ ۸۴ — آن حرف که آن اصل کتاب است تویی
• شمارهٔ ۸۵ — آن نقطه که مرکز جهان است تویی
• شمارهٔ ۸۳ — ای آن که تو تن را به سفالی ننهی
• شمارهٔ ۸۲ — تا عارف ذات لامکانی نشوی
• شمارهٔ ۲ — لک الفضل لک الاحسان، لک الجود لک النعمة
• شمارهٔ ۱ — انی لقد اتصلت بالذات
• شمارهٔ ۳ — رَأَیتُ وَجهَک مَن تَحتَ شِعرَک لَیلا
• شمارهٔ ۵ — لقد فنیت عن الغیر لا وجود سوایی
• شمارهٔ ۴ — بده ساقی شراب لایزالی
• شمارهٔ ۳ — ز اهل مدرسه و خانقاه و جمله دیار
• شمارهٔ ۲ — نور عینی این چنین در هردو عالم تا که راست
• شمارهٔ ۱ — ما نطق خدای کایناتیم
• شمارهٔ ۲ - مستزاد — ای حسن تو دردانه چو ک . . . بنند اعلا
• شمارهٔ ۱ - ترجیع بند — ما مظهر ذات کبریاییم
• شمارهٔ ۹ — آدم به سهو کرد خطایی و سجده کرد
• شمارهٔ ۷ — جرمی که کرده ام اگر آری به روی من
• شمارهٔ ۶ — دانی بیان آنکه اذا الشمس کورت
• شمارهٔ ۸ — توبه کند کسی که به وقت گل از شراب
• شمارهٔ ۱۰ - ماده تاریخ قتل فضل الله — شرق و غرب از فتنه یأجوج چون شد پرفساد
• شمارهٔ ۴ - مسدس ترکیب — ای شاه تخت «من عرف »
• شمارهٔ ۵ - مسمط — هرکس که دید خال و خط و موی و روی تو
• شمارهٔ ۳ - مخمس ترکیب — ای مطلع خوبی رخ چون ماه تمامت