اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- بخش ۷۶ - تمامی سخن — اگر نتوان به دیر و زود کردن
- بخش ۷۲ - مثنوی — که یار بیوفا با مهر شد جفت
- بخش ۷۴ - خلاصهٔ سخن — چه باک؟ امروز اگر ره دور باشد
- بخش ۷۳ - شنیدن عاشق سخن معشوق را — چو آمد نامهٔ معشوق چالاک
- بخش ۷۵ - حکایت — شنیدم حاجییی احرام بسته
- بخش ۷۷ - در خاتمت کتاب — در آن مدت، که بود از محنت تب
- بخش ۱ - سر آغاز — قل هوالله لامره قد قال
- بخش ۲ - مناجات — ای خرد را تو کار سازنده
- بخش ۸ - در ستایش سلطان ابو سعید — در جهان تا که سایهٔ شاهست
- بخش ۶ - در ستایش خرد — ای نخستینه فیض عالم جود
- بخش ۹ - تمامی این ستایش بر سبیل اشتراک — خسروی طاهر و وزیری پاک
- بخش ۳ - در آداب التماس — اوحدی، گر سر لجاجت نیست
- بخش ۴ - در نعت رسول — عاشقی، خیز و حلقه بر در زن
- بخش ۱۰ - در ستایش خواجه غیاث‌الدین — صاحب ابر دست دریا کف
- بخش ۵ - ضراعت در صورت قسم — ای به مهر تو آسمان در بند
- بخش ۷ - در تسبیح فلک — ویحک! ای قبهٔ زمرد رنگ
- بخش ۱۳ - در صفت خانقاه و مدرسه — ای در علم و خانهٔ دستور
- بخش ۱۶ - در طامات — ساقی ار صاف نیست، زان دردی
- بخش ۱۱ - در صفت سرای معمور — ای همایون سرای فرخنده
- بخش ۱۲ - در صفت مسجد — ای گرامی بهشت مسجد نام
- بخش ۱۵ - در تخلص به اسم خواجه غیاث‌الدین — ای دل، از حکم زیجهای کهن
- بخش ۱۴ - در حسب حال خود گوید — چون مزاج جهان بدانستم
- بخش ۱۸ - سال از حقیقت کاینات — ای پژوهندهٔ حقایق کن
- بخش ۱۷ - در غزل — مطرب، آخر تو نیز شادم کن