پروین اعتصامی
زاده ۱۳۲۴ – درگذشته ۱۳۶۰ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ پروین اعتصامی
رخشندهٔ اعتصامی معروف به پروین اعتصامی در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ خورشیدی در شهر تبریز به دنیا آمد. پدرش یوسف اعتصامی آشتیانی (اعتصام الملک) از رجال نامی و نویسندگان و مترجمان مشهور اواخر دورهٔ قاجار بود. در کودکی با خانواده به تهران آمد. پایان‌نامهٔ تحصیلی خود را از مدرسهٔ آمریکایی تهران گرفت و در همانجا شروع به تدریس کرد. پیوند زناشویی وی با پسر عمویش بیش از دو و نیم ماه دوام نداشت. وی پس از جدایی از همسر، مدتی کتابدار کتابخانهٔ دانشسرای عالی بود. دیوان اشعار وی بالغ بر ۲۵۰۰ بیت است. وی در فروردین ۱۳۲۰ شمسی به علت ابتلا به حصبه درگذشت و در قم به خاک سپرده شد.
آثار پروین اعتصامی
شعرهای پروین اعتصامی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ — ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگ
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ — تا ببازار جهان سوداگریم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ — بد منشانند زیر گنبد گردان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ — در خانه شحنه خفته و دزدان به کوی و بام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ — نفس گفته‌ست بسی ژاژ و بسی مبهم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱ — حاصل عمر تو افسوس شد و حرمان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲ — دزد تو شد این زمانهٔ ریمن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ — نخواست هیچ خردمند وام از ایام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶ — تو بلند آوازه بودی، ای روان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷ — گردون نرهد ز تندرفتاری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ — سود خود را چه شماری که زیانکاری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ — گرت ایدوست بود دیدهٔ روشن بین
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ — پردهٔ کس نشد این پردهٔ میناگون
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳ — دگر باره شد از تاراج بهمن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ — ای شده سوختهٔ آتش نفسانی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰ — اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۲ — همی با عقل در چون و چرائی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱ — بسوز اندرین تیه، ای دل نهانی
- شمارهٔ ۴ — ای خوش از تن کوچ کردن، خانه در جان داشتن
- شمارهٔ ۵ — ای خوشا خاطر ز نور علم مشحون داشتن
- شمارهٔ ۱ - آتش دل — به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحر
- شمارهٔ ۲ — ای خوشا مستانه سر در پای دلبر داشتن
- شمارهٔ ۳ — ای خوشا سودای دل از دیده پنهان داشتن
- شمارهٔ ۶ — ای خوش اندر گنج دل زر معانی داشتن