پروین اعتصامی
زاده ۱۳۲۴ – درگذشته ۱۳۶۰ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ پروین اعتصامی
رخشندهٔ اعتصامی معروف به پروین اعتصامی در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ خورشیدی در شهر تبریز به دنیا آمد. پدرش یوسف اعتصامی آشتیانی (اعتصام الملک) از رجال نامی و نویسندگان و مترجمان مشهور اواخر دورهٔ قاجار بود. در کودکی با خانواده به تهران آمد. پایان‌نامهٔ تحصیلی خود را از مدرسهٔ آمریکایی تهران گرفت و در همانجا شروع به تدریس کرد. پیوند زناشویی وی با پسر عمویش بیش از دو و نیم ماه دوام نداشت. وی پس از جدایی از همسر، مدتی کتابدار کتابخانهٔ دانشسرای عالی بود. دیوان اشعار وی بالغ بر ۲۵۰۰ بیت است. وی در فروردین ۱۳۲۰ شمسی به علت ابتلا به حصبه درگذشت و در قم به خاک سپرده شد.
آثار پروین اعتصامی
شعرهای پروین اعتصامی
- شمارهٔ ۳۸ - تاراج روزگار — نهال تازه رسی گفت با درختی خشک
- شمارهٔ ۳۶ - پیک پیری — ز سَری، موی سپیدی روئید
- شمارهٔ ۳۱ - بی آرزو — بغاری تیره، درویشی دمی خفت
- شمارهٔ ۳۷ - پیوند نور — بدامان گلستانی شبانگاه
- شمارهٔ ۳۲ - بی پدر — به سر خاک پدر، دخترکی
- شمارهٔ ۳۵ - پیام گل — به آب روان گفت گل کز تو خواهم
- شمارهٔ ۳۳ - پایمال آز — دید موری در رهی پیلی سترگ
- شمارهٔ ۳۴ - پایه و دیوار — گفت دیوار قصر پادشهی
- شمارهٔ ۴۰ - توشهٔ پژمردگی — لاله‌ای با نرگس پژمرده گفت
- شمارهٔ ۳۹ - توانا و ناتوان — در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنی
- شمارهٔ ۴۶ - جان و تن — کودکی در بر، قبائی سرخ داشت
- شمارهٔ ۴۵ - جامهٔ عرفان — به درویشی، بزرگی جامه‌ای داد
- شمارهٔ ۴۲ - تیر و کمان — گفت تیری با کمان، روز نبرد
- شمارهٔ ۴۳ - تیره‌بخت — دختری خرد، شکایت سر کرد
- شمارهٔ ۴۴ - تیمارخوار — گفت ماهیخوار با ماهی ز دور
- شمارهٔ ۴۱ - تهیدست — دختری خُرد به مهمانی رفت
- شمارهٔ ۵۲ - خاطر خشنود — بطعنه پیش سگی گفت گربه کای مسکین
- شمارهٔ ۵۱ - حقیقت و مجاز — بلبلی شیفته میگفت به گل
- شمارهٔ ۵۴ - خون دل — مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خورد
- شمارهٔ ۵۰ - حدیث مهر — گنجشک خرد گفت سحر با کبوتری
- شمارهٔ ۴۹ - چند پند — کسی که بر سر نرد جهان قمار نکرد
- شمارهٔ ۵۳ - خوان کرم — بر سر راهی، گدائی تیره‌روز
- شمارهٔ ۴۷ - جمال حق — نهان شد از گل زردی گلی سپید که ما
- شمارهٔ ۴۸ - جولای خدا — کاهلی در گوشه‌ای افتاد سست