مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۸۳ — ای جان خبرت هست که جانان تو کیست
- رباعی شمارهٔ ۱۸۶ — ای خرمنت از سنبلهٔ آب حیات
- رباعی شمارهٔ ۱۸۲ — ای جان جهان جان و جهان باقی نیست
- رباعی شمارهٔ ۱۸۴ — ای جان ز دل تو بر دل من راهست
- رباعی شمارهٔ ۱۸۷ — ای خواجه ترا غم جمال و جاهست
- رباعی شمارهٔ ۱۹۰ — ای دل تو و درد او که درمان اینست
- رباعی شمارهٔ ۱۸۵ — ای حسرت خوبان جهان روی خوشت
- رباعی شمارهٔ ۱۹۲ — ای ذکر تو مانع تماشای تو دوست
- رباعی شمارهٔ ۱۸۹ — ای دل تا ریش و خسته میدارندت
- رباعی شمارهٔ ۱۹۱ — ای دوست مکن که روزها را فرداست
- رباعی شمارهٔ ۱۸۸ — ای در دل من نشسته شد وقت نشست
- رباعی شمارهٔ ۱۹۳ — ای ساقی اگر سعادتی هست تراست
- رباعی شمارهٔ ۱۹۷ — ای طالب اگر ترا سر این راهست
- رباعی شمارهٔ ۱۹۶ — ای شب ز می تو مر مرا مستی نیست
- رباعی شمارهٔ ۱۹۴ — ای ساقی جان مطرب ما را چه شده است
- رباعی شمارهٔ ۱۹۵ — ای شب چه شبی که روزها چاکر تست
- رباعی شمارهٔ ۱۹۸ — ای عقل برو که عاقلی اینجا نیست
- رباعی شمارهٔ ۲۰۱ — ای لعل و عقیق و در و دریا و درست
- رباعی شمارهٔ ۲۰۰ — ای کز تو دلم پر سمن و یاسمنست
- رباعی شمارهٔ ۱۹۹ — ای فکر تو بر بسته نه پایت باز است
- رباعی شمارهٔ ۲۰۲ — این بانگ خوش از جانب کیوان منست
- رباعی شمارهٔ ۲۰۳ — این چرخ غلام طبع خود رایهٔ ماست
- رباعی شمارهٔ ۲۰۴ — این چرخ و فلکها که حد بینش ماست
- رباعی شمارهٔ ۲۰۵ — این جمله شرابهای بی‌جام کراست