مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲ — امروز چه روز است که خورشید دوتاست
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱ — افکند مرا دلم به غوغا و گریخت
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳ — امروز در این خانه کسی رقصانست
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰ — افغان کردم بر آن فغانم می‌سوخت
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹ — العین لفقدکم کثیرالعبرات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴ — امروز من و جام صبوحی در دست
- رباعی شمارهٔ ۱۶۶ — امشب آمد خیال آن دلبر چست
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵ — امروز مه‌ام دست‌زنان آمده است
- رباعی شمارهٔ ۱۶۷ — امشب شب آن دولت بی‌پایانست
- رباعی شمارهٔ ۱۶۹ — امشب شب من بسی ضعیف و زار است
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸ — از نوح سفینه ایست میراث نجات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۸ — امشب شب آنست که جان شبهاست
- رباعی شمارهٔ ۱۷۹ — ای بنده بدان که خواجهٔ شرق اینست
- رباعی شمارهٔ ۱۷۷ — ای آمده بامداد شوریده و مست
- رباعی شمارهٔ ۱۷۸ — ای آنکه درینجهان چو تو پاکی نیست
- رباعی شمارهٔ ۱۷۶ — ای آب حیات قطره از آب رخت
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰ — امشب منم و طواف کاشانهٔ دوست
- رباعی شمارهٔ ۱۸۱ — ای تن تو نمیری که چنان جان با تست
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱ — امشب هردل که همچو مه در طلب است
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲ — اندر دل من درون و بیرون همه اوست
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳ — اندر سر ما همت کاری دگر است
- رباعی شمارهٔ ۱۷۵ — او پاک شده است و خام ار در حرم است
- رباعی شمارهٔ ۱۸۰ — ای بی‌خبر از مغز شده غره بپوست
- رباعی شمارهٔ ۱۷۴ — انصاف بده که عشق نیکوکار است