مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۰۴۴ — جانا بیار باده و بختم بلند کن
- غزل شمارهٔ ۲۰۴۲ — ای سنگ دل تو جان را دریای پرگهر کن
- غزل شمارهٔ ۲۰۴۹ — ای دم به دم مصور جان از درون تن
- غزل شمارهٔ ۲۰۴۵ — تو آب روشنی تو در این آب گل مکن
- غزل شمارهٔ ۲۰۴۷ — می‌آیدم ز رنگ تو ای یار بوی آن
- غزل شمارهٔ ۲۰۴۸ — آن کیست ای خدای؟ ک‌از این دام ِ خامُشان
- غزل شمارهٔ ۲۰۵۰ — جانا بیار باده و بختم تمام کن
- غزل شمارهٔ ۲۰۵۱ — می‌بینمت که عزم جفا می‌کنی مکن
- غزل شمارهٔ ۲۰۵۲ — ای آنک از میانه کران می‌کنی مکن
- غزل شمارهٔ ۲۰۴۳ — دیدی چه گفت بهمن هیزم بنه چو خرمن
- غزل شمارهٔ ۲۰۴۶ — مستی و عاشقی و جوانی و جنس این
- غزل شمارهٔ ۲۰۵۳ — با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین
- غزل شمارهٔ ۲۰۵۶ — خواجه غلط کرده‌ای در روشِ یار من
- غزل شمارهٔ ۲۰۵۵ — مست شدی عاقبت آمدی اندر میان
- غزل شمارهٔ ۲۰۵۷ — یار شو و یار بین دل شو و دلدار بین
- غزل شمارهٔ ۲۰۵۸ — با رُخِ چون مشعله بر دَرِ ما کیست آن
- غزل شمارهٔ ۲۰۵۴ — بشنیده‌ام که عزم سفر می‌کنی مکن
- غزل شمارهٔ ۲۰۶۲ — سیر نشد چشم و دل از نظر شاه من
- غزل شمارهٔ ۲۰۶۰ — یک غزل آغاز کن بر صفتِ حاضران
- غزل شمارهٔ ۲۰۶۵ — باز درآمد ز راه فتنه برانگیز من
- غزل شمارهٔ ۲۰۶۳ — ای رخ خندان تو مایه صد گلستان
- غزل شمارهٔ ۲۰۶۱ — بوسه بده خویش را ای صنم سیمتن
- غزل شمارهٔ ۲۰۶۴ — باز فروریخت عشق از در و دیوار من
- غزل شمارهٔ ۲۰۵۹ — گفت لَبَم ناگهان نامِ گل و گلسِتان