مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۰۰۲ — تو سبب سازی و دانایی آن سلطان بین
- غزل شمارهٔ ۲۰۰۱ — دم ده و عشوه ده ای دلبر سیمین بر من
- غزل شمارهٔ ۱۹۹۸ — به خدا گل ز تو آموخت شکر خندیدن
- غزل شمارهٔ ۱۹۹۴ — بشنو از بوالهوسان قصه میر عسسان
- غزل شمارهٔ ۲۰۰۳ — همه خوردند و بخفتند و تهی گشت وطن
- غزل شمارهٔ ۱۹۹۵ — اینک آن انجم روشن که فلک چاکرشان
- غزل شمارهٔ ۲۰۰۵ — چه نشستی دور چون بیگانگان
- غزل شمارهٔ ۱۹۹۷ — هر که را گشت سر از غایت برگردیدن
- غزل شمارهٔ ۱۹۹۶ — چون خیال تو درآید به دلم رقص کنان
- غزل شمارهٔ ۱۹۹۹ — مکن ای دوست ز جور این دلم آواره مکن
- غزل شمارهٔ ۲۰۰۰ — ای ز هجران تو مردن طرب و راحت من
- غزل شمارهٔ ۲۰۰۴ — شیرمردا تو چه ترسی ز سگ لاغرشان
- غزل شمارهٔ ۲۰۰۶ — هر کجا که پا نهی ای جان من
- غزل شمارهٔ ۲۰۰۹ — نک بهاران شد صلا ای لولیان
- غزل شمارهٔ ۲۰۰۷ — شاه ما باری برای کاهلان
- غزل شمارهٔ ۲۰۰۸ — می بده ای ساقی آخرزمان
- غزل شمارهٔ ۲۰۱۰ — بشنو از دل نکته‌های بی‌سخن
- غزل شمارهٔ ۲۰۱۴ — راز چون با من نگوید یار من
- غزل شمارهٔ ۲۰۱۶ — جان من جان تو جانت جان من
- غزل شمارهٔ ۲۰۱۷ — آمد آمد در میان خوب ختن
- غزل شمارهٔ ۲۰۱۲ — ای دلارام من و ای دل شکن
- غزل شمارهٔ ۲۰۱۱ — جان جان‌هایی تو جان را برشکن
- غزل شمارهٔ ۲۰۱۳ — ساقیا برخیز و می در جام کن
- غزل شمارهٔ ۲۰۱۵ — فقر را در خواب دیدم دوش من