مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۰۶۹ — بیش مکن همچنان خانه درآ همچنین
- غزل شمارهٔ ۲۰۶۸ — باز شکستند خلق سلسله یا مسلمین
- غزل شمارهٔ ۲۰۶۷ — ای هوس عشق تو کرده جهان را زبون
- غزل شمارهٔ ۲۰۷۰ — یا تو ترش کرده رو! مایه ده شکّران
- غزل شمارهٔ ۲۰۶۶ — باز برآمد ز کوه خسرو شیرین من
- غزل شمارهٔ ۲۰۷۱ — هر چه کنی تو کرده من دان
- غزل شمارهٔ ۲۰۷۴ — مکن مکن که روا نیست بی‌گنه کشتن
- غزل شمارهٔ ۲۰۷۳ — دلا تو شهد منه در دهان رنجوران
- غزل شمارهٔ ۲۰۷۵ — توی که بدرقه باشی گهی گهی رهزن
- غزل شمارهٔ ۲۰۷۶ — به جان تو که از این دلشده کرانه مکن
- غزل شمارهٔ ۲۰۷۷ — به من نگر به دو رخسار زعفرانی من
- غزل شمارهٔ ۲۰۷۲ — جفای تلخ تو گوهر کند مرا ای جان
- غزل شمارهٔ ۲۰۸۷ — بگویم مثالی از این عشق سوزان
- غزل شمارهٔ ۲۰۸۰ — چهار شعر بگفتم بگفت نی به از این
- غزل شمارهٔ ۲۰۷۹ — مقام ناز نداری برو تو ناز مکن
- غزل شمارهٔ ۲۰۸۱ — نعیم تو نه از آن است که سیر گردد جان
- غزل شمارهٔ ۲۰۸۴ — بیا بیا که ز هجرت نه عقل ماند نه دین
- غزل شمارهٔ ۲۰۸۲ — برای چشم تو صد چشم بد توان دیدن
- غزل شمارهٔ ۲۰۸۵ — به صلح آمد آن ترک تند عربده کن
- غزل شمارهٔ ۲۰۸۳ — اگر سزای لب تو نبود گفته من
- غزل شمارهٔ ۲۰۸۹ — تنت زین جهان است و دل زان جهان
- غزل شمارهٔ ۲۰۸۸ — ببردی دلم را بدادی به زاغان
- غزل شمارهٔ ۲۰۷۸ — چهار روز ببودم به پیش تو مهمان
- غزل شمارهٔ ۲۰۸۶ — من کجا بودم عجب بی‌تو این چندین زمان