مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۰۱۸ — مرغ خانه با هما پروا مکن
- غزل شمارهٔ ۲۰۱۹ — ای ببرده دل تو قصد جان مکن
- غزل شمارهٔ ۲۰۲۳ — رو قرار از دل مستان بستان
- غزل شمارهٔ ۲۰۲۵ — ای به انکار سوی ما نگران
- غزل شمارهٔ ۲۰۲۴ — مات خود را صنما مات مکن
- غزل شمارهٔ ۲۰۲۶ — به شکرخنده ببردی دل من
- غزل شمارهٔ ۲۰۲۸ — گرچه بسی نشستم در نار تا به گردن
- غزل شمارهٔ ۲۰۲۲ — ای زیان و ای زیان و ای زیان
- غزل شمارهٔ ۲۰۲۱ — صبحدم شد زود برخیز ای جوان
- غزل شمارهٔ ۲۰۲۰ — ای خدا این وصل را هجران مکن
- غزل شمارهٔ ۲۰۲۹ — ای مرغ آسمانی آمد گه پریدن
- غزل شمارهٔ ۲۰۲۷ — ای امتان باطل بر نان زنید بر نان
- غزل شمارهٔ ۲۰۳۵ — آن خوب را طلب کن اندر میان حوران
- غزل شمارهٔ ۲۰۳۰ — گفتی مرا که چونی در روی ما نظر کن
- غزل شمارهٔ ۲۰۳۲ — من از کی باک دارم خاصه که یار با من
- غزل شمارهٔ ۲۰۳۱ — ای محو راه گشته از محو هم سفر کن
- غزل شمارهٔ ۲۰۳۶ — امروز سرکشان را عشقت ز جلوه کردن
- غزل شمارهٔ ۲۰۳۴ — ای دل ز شاه حوران یا قبله صبوران
- غزل شمارهٔ ۲۰۳۳ — جانا نخست ما را مرد مدام گردان
- غزل شمارهٔ ۲۰۴۰ — روز است ای دو دیده در روزنم نظر کن
- غزل شمارهٔ ۲۰۳۷ — چون جان تو می‌ستانی چون شکر است مردن
- غزل شمارهٔ ۲۰۴۱ — پروانه شد در آتش گفتا که همچنین کن
- غزل شمارهٔ ۲۰۳۸ — از زنگ لشکر آمد بر قلب لشکرش زن
- غزل شمارهٔ ۲۰۳۹ — رو سر بِنِه به بالین، تنها مرا رها کن