الباب الخامس فی فضیلة العلم، ذکر العلم اربح لانّ فضله ارجح — حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه سنایی
سنایی غزنوی / حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه
فهرست شعرها
- بخش ۱ - فی فضیلة العلم، ذکر العلم اربح لانّ فضله ارجح — فی‌العلم و درجة العلم و المتعلّم والسائل والمسئول، قال‌اللّٰه تعالی: والذین اوتوا العلم درجات، و قال ایضاً: قل هل یستوی الذین یعلمون والذین لایعلمون، قال النّبی علیه‌السّلام: العلماء ورثة الانبیاء، و قال ایضاً: اطلبوا العلم ولو بالصّین، و قال صلّی‌ال
- بخش ۳ - فی الجاهل و یظن العالم — رافضی را عوام در تف کین
- بخش ۲ - التمثیل فی وضع الشی بغیر موضعه — آن شنیدی که ابلهی برخاست
- بخش ۴ - التمثیل فی‌العالم والمتعلّم — از عمل مرد علم باشد دور
- بخش ۵ - التّمثیل فی‌المحبّة والشّکر — آن یکی خیره ز اشتری پرسید
- بخش ۹ - حکایت در کمال عشق و عاشقی — عاشقی را یکی فسرده بدید
- بخش ۱۲ - فی اشراق العشق — این چنین خوانده‌ام که در بغداد
- بخش ۱۰ - التمثیل بقصّة آدم علیه‌السلام و سبب عشقه — دل خریدار نیست جز غم را
- بخش ۱۱ - فی صفة‌العشق — صورت عشق و عقل گفتار است
- بخش ۱۳ - التمثّل فی احتراق العشق و اظهاره — رفت وقتی زنی نکو در راه
- بخش ۶ - حکایت شبلی رحمة‌اللّٰه در اخلاص و ریا — شبلی آنگه که کرد از خود صید
- بخش ۷ - حکایة فی‌العجز والسکوت — شبلی از پیر روزگار جُنید
- بخش ۸ - فصل فی ذکرالعشق و فضیلته و صفة‌العشق والعاشق والمعشوق ذکرُالعشق یُریح القلوب و یُزیل الکروب — دلبرِ جان‌ربای، عشق آمد
- بخش ۱۸ - اندر صفت پرورش دل گوید — دل قوی کند ز زحمت و بیم
- بخش ۱۵ - در عشق مجازی — در بهشت از نه اکل و شُربستی
- بخش ۱۴ - ذکر معنی و برهان عشق — دعوی عشق و عقل گفتارست
- بخش ۱۷ - اندر جان و دل و تن گوید — از دَرِ تن که صاحب کُلهست
- بخش ۱۹ - اندر صفت شب گوید — چون نهان شد ز بهر سود زمین
- بخش ۱۶ - اندر معنی دل و جان و درجات آن ذکرالقلب انفع لان شأنه رافع — جد زند بوسه بر ستانهٔ دل