شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- رباعی شمارهٔ ۲۹۵ — یاری دارم یگانهٔ سرمستی
- رباعی شمارهٔ ۲۹۶ — داماد بیاید و کند دامادی
- رباعی شمارهٔ ۲۹۸ — گفتم که منم گفت حجابی داری
- رباعی شمارهٔ ۲۹۲ — اسرار سعادت نه به عادت زده ای
- رباعی شمارهٔ ۲۹۷ — با آنکه تو اندر پی مقصود خودی
- رباعی شمارهٔ ۲۹۳ — گر معرفت نامتناهی یابی
- رباعی شمارهٔ ۲۹۱ — مستم ز خرابات ولی از می نه
- رباعی شمارهٔ ۲۹۴ — گر زان که تو الطاف الهی یابی
- رباعی شمارهٔ ۲۹۹ — اللّه یکی صفات او بسیاری
- رباعی شمارهٔ ۳۰۱ — تا با خبرم ز تو ندارم خبری
- رباعی شمارهٔ ۳۰۴ — خواهی که درین زمانه اوحد باشی
- رباعی شمارهٔ ۳۰۰ — گفتم مستم گفت چنین پنداری
- رباعی شمارهٔ ۳۰۲ — از فقر به عالم معانی برسی
- رباعی شمارهٔ ۳۰۵ — گر عالم سر لی مع اللّه شوی
- رباعی شمارهٔ ۳۰۶ — بی رنگ اگر ز رنگ آگاه شوی
- رباعی شمارهٔ ۳۰۳ — گر زانکه نه در بند هوا و هوسی
- رباعی شمارهٔ ۳۰۸ — هم تازه گلی هم شکری هم نمکی
- رباعی شمارهٔ ۳۰۹ — گفتم به لبانت که سراسر نمکی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۰ — زنهار دلا مکوش جز بر نیکی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۱ — گر زان که به ذوق علم ما را دانی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۲ — ای آنکه طلبکار جهان جانی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۴ — بردار ز پیش پردهٔ خود بینی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۳ — وقتی که توکلت فراموش کنی
- رباعی شمارهٔ ۳۰۷ — گر مست شراب اذکروا اللّه شوی