شاه نعمتالله ولی
زندگینامهٔ شاه نعمتالله ولی
سید نورالدین نعمتالله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمتاللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمتالله ولی
شعرهای شاه نعمتالله ولی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۷ — با عقل حدیث عشق گویی هی هی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۹ — با عقل حدیث عشق گوئی هی هی
- رباعی شمارهٔ ۳۲۰ — در عالم حسن بر همه شاه تویی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۸ — در کتم عدم وجود جویی هی هی
- رباعی شمارهٔ ۳۲۱ — از بهر خدا اگر خدا می جویی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۵ — تا جامع اسرار الهی نشوی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۶ — بی آینه تمثال نماید هی هی
- دوبیتی شمارهٔ ۱ — سر محبوب را مکن پیدا
- دوبیتی شمارهٔ ۴ — به نور غیب روشن شد دل ما
- دوبیتی شمارهٔ ۶ — نور خورشید می دهد ما را
- دوبیتی شمارهٔ ۸ — دعانی من الکرمان ثم دعانیا
- دوبیتی شمارهٔ ۳ — از صفات خود اگر یابی فنا
- دوبیتی شمارهٔ ۹ — در ازل زنده کرد او دل ما
- دوبیتی شمارهٔ ۵ — هر نفس آئینه ای از غیب بنماید به ما
- دوبیتی شمارهٔ ۲ — در ازل زنده کرد او دل ما
- دوبیتی شمارهٔ ۷ — قلعهٔ دل خوشتر است از قلعهٔ این شهریار
- دوبیتی شمارهٔ ۱۴ — قلعهٔ دل خوشتر است از قلعهٔ این شهر ما
- دوبیتی شمارهٔ ۱۳ — هر نفس آئینه ای از غیب بنماید به ما
- دوبیتی شمارهٔ ۱۵ — الهی انت غفار الخطایا
- دوبیتی شمارهٔ ۱۷ — دعانی من الکرمان ثم دعانیا
- دوبیتی شمارهٔ ۱۰ — نور خورشید می دهد ما را
- دوبیتی شمارهٔ ۱۶ — سرّ محبوب خود مکن پیدا
- دوبیتی شمارهٔ ۱۱ — از صفات خود اگر یابی فنا
- دوبیتی شمارهٔ ۱۲ — به نور غیب روشن شد دل ما