انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۱ - در مدح پیروزشاه عادل — ای شمس دین و شمس فلک آسمان تو
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۴ - مدح کمال‌الدین ابوالمحاسن نصر — کمال کل ممالک جمال حضرت شاه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۳ - در مدح ملک‌العادل ابوالفتح ملکشاه — آمد به سلامت بر من ترک من از راه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۰ - در مدح امیر اسفهسالار فخرالدین اینانج بلکا خاصبک — ای فخر کرده دین خدای از مکان تو
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۲ - در مدح ضیاء الدین مودود احمد عصمی بعد از حبس — سپاس ایزد کاندر ضمان دولت و جاه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۵ - در مدح صدر کمال‌الدین محمد — جلال صدر وزارت جمال حضرت شاه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۶ - در مدح فیروزشاه عادل و وصف الحال رفتن به ترمد و ستایش سلطان‌السادة سید ترمد — حبذا بخت مساعد که سوی حضرت شاه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۷ - در مدح صدراعظم زین‌الدین عبد الله و شکر صحت یافتن او از بیماری — از محاق قضا برون شد ماه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۳ - از دوستی قدری ارزن برای فاخته خواسته — ای همای همتت سر بر سپهر افراخته
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۰ - مدح سلطان سنجر — ای ممالک را مبارک پادشاه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۴ - مدح سلطان سنجر انارالله برهانه — ای جهان را عدل تو آراسته
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۲ - مدح خاقان‌المعظم طفقاج خان — شاها صبوح فتح و ظفر کن شراب خواه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۹ - در تهنیت عید و مدح صاحب ناصرالدین طاهر — ای سراپردهٔ سپید و سیاه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۱ - در مدح سیدةالخواتین عصمة الدنیا والدین ترکان خاتون — ای به گوهر تا به آدم پادشاه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۵ - در مدح سلطان سنجر — ای نهال مملکت از عدل تو بر یافته
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۸ - در مدح امیر علاء الدین اسحاق — خاص سلطان علاء دین اله
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۳ — زهی ز روی بزرگی خلاصهٔ دنیی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۷ — زهی کارت از چرخ بالا گرفته
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۶ - مدح سلطان سعید سنجربن ملکشاه — ای ز یزدان تا ابد ملک سلیمان یافته
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح ملک معظم فیروشاه عادل — زهی ز عدل تو خلق خدای آسوده
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح عمادالدین فیروز شاه عادل — ای تیغ تو ملک عجم گرفته
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۲ - در مدح سیدالسادات جعفر علوی — ای به درگاه تو بر قصه‌رسان صاحب ری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۰ - در مدح صاحب جلال الدین احمد مخلص — ای رایت دولت ز تو بر چرخ رسیده
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۱ - در مدح امیر اجل فخرالدین ابوالمفاخر معروف به آبی — دو عیدست ما را ز روی دو معنی