انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۷ - مدح ابوالمفاخر امیر فخرالدین میرآب مرو معروف به آبی — ای قبلهٔ کوی خاکی و آبی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۹ - در مدح دستور جلال‌الدین عمر — ای چو عقل اول از آلایش نقصان بری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۸ - در مذمت شعر و شاعری و فضیلت علم و حکمت — ای برادر بشنوی رمزی ز شعر و شاعری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۰ - در مدح صدر معظم فخرالدین محمدبن ابراهیم سری — حکم یزدان اقتضا آن کرده بودست از سری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۶ - در تهنیت عید و مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی — جشن عید اندرین همایون جای
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۴ - در صفت قصر و باغ منصوریه و مدح ناصرالدین طاهر — ویحک ای صورت منصوریه باغی و سرای
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۵ - در مدح فخرالسادة مجدالدین ابوطالب نعمه — آخر ای قوم نه از بهر من از بهر خدای
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۱ - در صفت بزم و مدح ملک اعظم عماد الدین فیروزشاه و دستور بزرگ — حبذا بزمی کزو هردم دگرگون زیوری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۷ — ای کرده ز تیغت فلک تحاشی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۲ - مدح خاقان اعظم رکن‌الدین قلج طفغاج خان — ای ترا گشته مسخر حشم دیو و پری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۶ - در مدح ناصرالدین طوطی‌بک — ای رفته به فرخی و فیروزی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۴ - در مدح صدر اجل خواجه مجیرالدین محمد — زهی کلک تو اندر چشم دولت کحل بیداری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۸ - مدح ناصرالدین طوطی‌بیک و عضدالدین کندکز — یافت احوال جهان رونق جاویدانی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۹ - در مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی — دلم ای دوست تو داری دانی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۵ - در مدح سلطان اعظم سنجربن ملکشاه — ای ز تیغ تو در سرافرازی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۳ - سوگندنامه‌ای که انوری در نفی هجو قبة اسلام بلخ گفته و اکابر بلخ را مدح کرده — ای مسلمانان فغان از دور چرخ چنبری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۷ - در مدح سلیمان شاه — ای ملک ترا عرصهٔ عالم سرکویی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۲ - در عذر نارفتن عیادت و مدح صدر معظم مجدالدین ابوالحسن عمرانی — ای بر سر کتاب ترا منصب شاهی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۱ - در مدح صدر کمال‌الدین عارض — ای عاقلهٔ چرخ به نام تو مباهی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۳ - در مدح عمادالدین پیروزشاه عادل — زهی بگرفته از مه تا به ماهی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۰ - در مدح مجدالدین ابوالحسن‌العمرانی اذا شرفه السطان بالتشریف — اختیار سکندر ثانی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۴ - در مدح عمادالدین پیروزشاه عادل — ای برده ز شاهان سبق شاهی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۵ - در مدح سید سادات — با خاک در تو آشنایی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۶ - در مدح عزیزالدین طغرائی — خرد را دوش می‌گفتم که ای اکسیر دانایی