ویس و رامین — فخرالدین اسعد گرگانی

Name: ویس و رامین — فخرالدین اسعد گرگانی
Author: فخرالدین اسعد گرگانی

فخرالدین اسعد گرگانی / فخرالدین اسعد گرگانی

فهرست شعرها

بخش ۴ - گفتار اندر ستایش خواجه ابو نصر منصور بن مهمد — چو ایزد بنده‌ای را یار باشد
بخش ۲ - گفتار اندر ستایش محمد مصطفى علیه السلام — کنون گویم ثناهای پیمبر
بخش ۷ - برون آمدن سلطان از اصفهان و داستان گویندهء کتاب — چو کوس از درگه سلطان بغرّید
بخش ۵ - گفتار اندر گرفتن سلطان شهر اصفهان را — چو سلطان معاصم شاه شاهان
بخش ۶ - گفتار اندر ستایش عمید ابو الفتح مظفر — چه خواهی نیک‌تر زین ای صفاهان
بخش ۸ - آغاز داستان ویس و رامین — نوشته یافتم اندر سَمَرها،
بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم — سپاس و آفرین آن پادشا را
بخش ۳ - گفتار اندر ستایش سلطان ابوطالب طغرل‌بک — سه طاعت واجب آمد بر خردمند
بخش ۱۵ - آگاه شدن ویرو از آمدن موبد بهر جنگ — چو از شاه آگهی آمد به ویرو
بخش ۱۲ - دادن شهرو ویس را به ویرو و مراد نیافتن هر دو — چو مادر دید ویسِ دلستان را،
بخش ۱۴ - خبردار شدن موبد از خواستن ویرو ویس را و رفتن به جنگ — چو داد آن آگهی مر شاه را زرد
بخش ۱۱ - نامه نوشتن دایه نزد شهرو و کس فرستادن شهرو به صلب ویس — چو قَدِّ ویسِ بُت‌پیکر چنان شد،
بخش ۱۰ - گفتاراندر زادن ویس از مادر — جهان را رنگ و شِکل بی‌شمارست.
بخش ۹ - خواستن موبد شهرو را و عهد بستن شهرو با موبد — چنان آمد که روزی شاهِ شاهان،
بخش ۱۶ - اندر صفت جنگ موبد و ویرو — چو از خاور بر آمد اختران شاه
بخش ۱۳ - آمدن زرد پیش شهرو به رسولى — چو بدفرجام خواهد بُد یکی کار
بخش ۲۰ - آگاهى یافتن ویرو از بردن شاه ویس را — چو ویرو از شهنشاه آگاهی یافت
بخش ۱۷ - آمدن شاه موبد به گوراب به جهت ویس — چو خورشید بتان ویس دلارام
بخش ۲۲ - رسیدن شاه موبد به مرو با ویس و جشن عروسى — چو در مرو گزین شد شاه شاهان
بخش ۲۴ - اندر بستن دایه مر شاه موبد را بر ویس — چو دایه ویس را چونان بیاراست
بخش ۲۱ - دیدن رامین ویس را و عاشق شدن بر وى — چو روشن گشت شه را چشم امید
بخش ۲۳ - آگاهى یافتن دایه از کار ویس و رفتن به مرو — چو دایه شد ز کار ویس آگاه
بخش ۱۹ - نامه نوشتن موبد نزد شهرو و فریفتن به مال — شهنشه را خوش آمد پاسخ زرد
بخش ۱۸ - جواب دادن ویس رسول شاه موبد را — چو ویس دلبر این پیغام بشنید
بخش ۲۹ - رفتن دایه بار دیگر به پیش ویس و حال گفتن — چو پیش ویس رفت او را دُژم دید
بخش ۳۲ - باز گشتن شاه موبد از کهستان به خراسان — خوشا جایا بر و بوم خراسان
بخش ۳۱ - آگاه شدن شاه موبد از کار ویس و رامین — چو رامین بود با خسرو یکی ماه
بخش ۲۷ - اندر باز آمدن دایه به نزدیک رامین به باغ — چو سر بر زد ز خاور روز دیگر
بخش ۲۸ - دیدن ویس رامین را و عاشق شدن بر او — چو روز رام شاهنشاه کشور
بخش ۳۰ - رسیدن ویس و رامین به هم — چو خواهد بد درختی راست بالا
بخش ۲۶ - فریفتن دایه ویس را به جهت رامین — چو دایه پیش ویس دلستان شد
بخش ۲۵ - بغایت رسیدن عشق رامین بر ویس — چو بر رامین بیدل کار شد سخت
بخش ۳۴ - رفتن رامین به همدان به جهت ویس — چو بیرون آمد از دروازه خرم
بخش ۳۶ - پاسخ فرستادن ویرو پیش موبد — پس آنگه پاسخی کردش بآیین
بخش ۳۸ - گردیدن شاه موبد به گیتى در طلب ویس — چو از دیدار ویسه گشت نومید
بخش ۳۵ - آگاه شدن موبد از رفتن رامین نزد ویس — چو آگه گشت شاهنشاه موبد
بخش ۳۳ - رفتن ویس از مرو شاهجان به کوهستان — چو بشنید این سخن آزاده شمشاد
بخش ۳۷ - سرزنش کردن موبد ویس را — چو در مرو گزین شد شاه شاهان
بخش ۳۹ - نامه نوشتن رامین به مادر و آگاه شدن موبد — بدان گاهی که شاهنشاه موبد
بخش ۴۰ - نشستن موبد در بزم با ویس و رامین و سرود گفتن رامین به حال خود — چو شاه و ویس و رامین هر سه باهم
بخش ۴۳ - زارى کردن ویس از رفتن رامین — چو آگه گشت ویس از رفتن رام
بخش ۴۲ - بردن شاه موبد ویس را به دز اشکفت و صفت دز و خبر یافتن رامین از ویس — دز اشکفت بر کوه کلان بود
بخش ۴۱ - آگاهى یافتن موبد از قیصر روم و رفتن به جنگ — جهان را گوهر و آیین چنین است
بخش ۴۷ - سپردن موبد ویس را به دایه و آمدن رامین در باغ — شب دوشنبه و روز بهاری
بخش ۴۴ - آمدن رامین به دز اشکفت دیوان پیش ویس — چو رامین آمد از گرگان سوی مرو
بخش ۴۸ - آگاهى یافتن موبد از رامین و رفتن او در باغ — چو شاهنشاه آگه شد ز رامین
بخش ۴۶ - مویه کردن شهرو پیش موبد — چو باز آمد ز قلعه شاه شاهان
بخش ۴۵ - آمدن شاه موبد از روم و رفتن به دز اشکفت دیوان نزد ویس — چو شاه اندر سفر پیروزگر گشت
بخش ۴۹ - بزم ساختن موبد در باغ و سرود گفتن رامشگر گوسان — مه اردیبهشت و روز خرداد
بخش ۵۱ - اندر پند دادن شاه موبد ویس را و سرزنش کردن — چو با رامین سخنها گفت به‌گوی
بخش ۵۵ - عروسى کردن رامین با گل — پس آنگه نامداران را بخواندند
بخش ۵۰ - نصیحت کردن به‌گوى رامین را — چو سر برزد خور تابان دگر روز
بخش ۵۲ - پاسخ دادن ویس موبد را — چو بشنید این سخن ویس دلارای
بخش ۵۳ - رفتن رامین به گوراب و دور افتادن از ویس — چو خواهد بود روز برف و باران
بخش ۵۶ - نامه نوشتین رامین به ویس و بیزارى نمودن — چو رامین دید کاو را دل بیازرد
بخش ۵۴ - رفتن رامین به گوراب و دیدن گل و عاشق شدن بر وى — اگرچه یافت رامین مرزبانی
بخش ۶۳ - نامهٔ سوم اندر بدل جستن به دوست — کجایی ای دو هفته ماه تابان
بخش ۵۸ - رفتن دایه به گوراب نزد رامین — بگفت این و به راه افتاد شبگیر
بخش ۵۹ - بیمار شدن ویس از فراق رامین — ز درد جان و دل بر بستر افتاد
بخش ۶۱ - نامه اول در صفت آرزومندى و درد جدایى — اگر چرخ فلک باشد حریرم
بخش ۶۲ - نامهء دوم دوست را به یاد داشتن و خیالش را به خواب دیدن — نگارا تا ز پیش من برفتی
بخش ۶۰ - نامه نوشتن ویس به رامین و دیدار خواستن — چو بشنید این سخن فرزانه مشکین
بخش ۶۴ - نامهٔ چهارم خشنودى نمودن از فراق و امید بستن بر وصل — چه خوش روزی بود روز جدایی
بخش ۵۷ - رسیدن پیگ رامین به مرو شاهجان و آگاه شدن ویس از آن — چو پیگ و نامهٔ رامین درآمد
بخش ۷۱ - تمام شدن ده نامه و فرستادن ویس آذین را به رامین — نویسنده چو از نامه بپرداخت
بخش ۶۸ - نامهٔ هشتم اندر خبر دوست پرسیدن — دلی دارم به داغ دوست بریان
بخش ۶۷ - نامهٔ هفتم اندر گریستن به جدایى و نالیدن به تنهایى — الا ای ابر گرینده به نوروز
بخش ۶۵ - نامهٔ پنجم اندر جفا بردن از دوست — ترا دیدم که چونین گش نبودی
بخش ۶۶ - نامهٔ ششم اندر نواختن و خواندن دوست — نگارینا ز پیش من برفتی
بخش ۶۹ - نامهٔ نهم در شرح زارى نمودن — نگارا سرو قدا ماهرویا
بخش ۷۲ - مویه کردن ویس بر جدایى رامین — چو ویس دلبر آذین را گسی کرد
بخش ۷۰ - نامهٔ دهم اندر دعاکردن و دیدار دوست خواستن — دلی پر آتش و جانی پر از دود
بخش ۷۵ - رسیدن آذین از ویش به رامین — خوشا بادا که از مشرق درآید
بخش ۷۸ - رسیدن رامین به مرو نزد ویس — خوشا مروا نشست شهریاران
بخش ۷۶ - پاسخ نامهء ویس از رامین — سر نامه به نام ویس بت‌روی
بخش ۷۳ - سیر شدن رامین از گل و یاد کردن عهد ویس — چو رامین چند گه با گل بپیوست
بخش ۷۴ - گفتن رفیدا حال رامین با گل — چو از نخچیر باز آمد رفیدا
بخش ۷۷ - آگاه شدن ویس از آمدن رامین — اگرچه عشق سر تا سر زیانست
بخش ۷۹ - پاسخ دادن رامین ویس را — چو رامین دید بانو را دلازار
بخش ۸۰ - پاسخ دادن ویس رامین را — جوابش داد ویس ماه پیکر
بخش ۸۸ - پاسخ دادن رامین ویس را — به پاسخ گفت رامین دلازار
بخش ۸۷ - پاسخ دادن ویس رامین را — سمنبر ویس گفت ای بی وفا رام
بخش ۸۵ - پاسخ دادن ویس رامین را — سمن‌بر ویس گریان بر لب بام
بخش ۸۶ - پاسخ دادن رامین ویس را — به پاسخ گفت رامین دل افروز
بخش ۸۳ - پاسخ دادن ویس رامین را — سمنبر ویس گفت ای بی خرد رام
بخش ۸۱ - آمدن ویس دگر بار بر روزن و سخن گفتنش با رخش رامین — چو ویس اندر شبستان رفت و بنشست
بخش ۸۲ - پاسخ دادن رامین ویس را — دل رامین ز گفتارش بپیچید
بخش ۸۴ - پاسخ دادن رامین ویس را — دگر باره جوابش داد رامین
بخش ۸۹ - پاسخ دادن ویس رامین را — به پاسخ گفت ویس ماه پیکر
بخش ۹۰ - پاسخ دادن رامین ویس را — دگر ره گفت رامین ای سمنبر
بخش ۹۴ - پشیمان شدن ویس از کردهٔ خویش — شگفتا پر فریبا روزگارا
بخش ۹۱ - پاسخ دادن ویس رامین را — دگر باره سمنبر ویس مهروی
بخش ۹۲ - پاسخ دادن رامین ویس را — دگر باره جوابش داد رامین
بخش ۹۳ - پاسخ دادن ویس رامین را — سمنبر ویس گفتا همچنین باد
بخش ۹۶ - پاسخ دادن رامین ویس را — جوابی داد رامین دلازار
بخش ۹۵ - فرستادن ویس دایه را در پى رامین و خود رفتن در عقب — بشد دایه سبک چون مرغ پران
بخش ۹۷ - پاسخ دادن ویس رامین را — سمن بر ویس جوشان و خروشان
بخش ۱۰۱ - آشکار شدن رامین بر شاه موبد — چو یک مه ویس و رامین شاد بودند
بخش ۹۹ - پاسخ دادن ویس رامین را — سمنبر ویس دست رام در دست
بخش ۱۰۰ - پشیمان شدن رامین از رفتن ویس و از پس ویس شدن — چو ویس دلبر از رامین جدا شد
بخش ۱۰۳ - نالیدن ویس از رفتن رامین و از دایه چاره خواستن — چو رامین دور گشت از ویس دلبند
بخش ۹۸ - پاسخ دادن رامین ویس را — جهان افروز رامین گفت ازین پس
بخش ۱۰۲ - رفتن موبد به شکار — چو لشکرگاه زد خرم بهاران
بخش ۱۰۴ - نامه نوشتن ویس به پیش رامین — حریر و مشک و عنبر خواست و خامه
بخش ۱۰۶ - کشتن رامین زرد را به جنگ — بجست از خواب زرد و تیغ برداشت
بخش ۱۰۸ - آگاه شدن موبد از گنج بردن رامین با ویس — چو آگاهی به لشکرگاه بردند
بخش ۱۰۷ - بر داشتن رامین گنج موبد را گریختن به دیلمان — پس آنگه گرد کرد از مرو یکسر
بخش ۱۰۵ - رفتن رامین به کهندز به مکر — چو دود شب بماند از آتش روز
بخش ۱۱۲ - نشاندن رامین پسر خود را به پادشاهى و مجاور شدن به آتشغاه تا روز مرگ — سر سال و خجسته روز نوروز
بخش ۱۱۱ - وفات کردن ویس — چو با رامین بد او هشتاد و یک سال
بخش ۱۰۹ - کشته شدن شاه موبد بر دست گراز — چهان را گرچه بسیار آزماییم
بخش ۱۱۰ - نشستن رامین بر تخت شهنشاهى — چو آگاهی به رامین شد ز موبد
بخش ۱۱۳ - در انجام کتاب گوید — برآمد آفتاب شاد کامی