عطار نیشابوری
زندگی‌نامهٔ عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.
آثار عطار
شعرهای عطار
- بخش ۲۰ - در توحید صرف و بقای کل فرماید — خدا شد بیجهت درحق مبرّا
- بخش ۱۷ - حکایت — شبی آن پیر زاری کرد بسیار
- بخش ۱۸ - در مناجات کردن پیر با حق سبحانه و تعالی فرماید — توئی پاک و منزّه در وجودم
- بخش ۲۴ - حکایت روباه و بچاه شدن او — مگر میرفت آن روباه شادان
- بخش ۲۲ - در فنای خود و راه یافتن به مقام حق و موصوف شدن فرماید — ز خود بگذر که مائی عین مایی
- بخش ۲۱ - حکایت — شبی حلّاج را دیدند در خواب
- بخش ۲۳ - در برداشتن حجاب و واصل شدن و یکتا گردیدن فرماید — شود واصل حجابش دور گردد
- بخش ۱۹ - در اظهار کردن قوّت و قدرت و استغناء کل فرماید — منم یکتا که جمله دستگیرم
- بخش ۲۸ - سخن گفتن پسر با پدر در عین دریای طریقت و اعیان بهرنوع — پسر گفت ای پدر گفتی حقیقت
- بخش ۲۹ - پسر در شرح رموز حقیقت در نفس وجان گوید — بقدر خود نظر میکن نمودت
- بخش ۲۵ - در صفت دل فرماید — دلا زین چاه آخر چند اشتاب
- بخش ۲۶ - در صورت جان دادن و جانان دیدن فرماید — بده جان گر خبر داری در این تو
- بخش ۳۲ - پسر در قطع علایق این جهان فانی گوید — در این دریا همه ترسست و بیمست
- بخش ۳۰ - پسر در راز معنی و در نوع حقیقت کل گوید — پسر گفت ای پدر قول حدیثت
- بخش ۳۱ - پسر در اعیان حقیقت کل گوید — منم دریای لاهوتی اسرّار
- بخش ۲۷ - در حکایت پدر و پسر و در کشتی نشستن و مقالات ایشان با یکدیگر فرماید — چنین دارم من از آن پیر خود یاد
- بخش ۳۳ - در بلا و غصّه این جهان فرماید — در این دنیا همه عین غرور است
- بخش ۳۸ - پسر در اثبات شرع به پیر دانا گوید — کنون ای پیر خواهم رفت دریاب
- بخش ۳۶ - در جواب دادن پیر دانا و استعانت کردن و یاری خواستن فرماید — بدو گفت ای دل و جان دستگیرم
- بخش ۳۵ - در جواب گفتن پسر پیر دانا را و اسرار گفتن فرماید — جوابش داد کای پیر پراسرار
- بخش ۳۹ - در سلوک شریعت ورزیدن و از حقیقت متمتع شدن فرماید — چو راه شرع بسپاری خدائی
- بخش ۳۷ - در فنای این جهان و بقای آن جهان فرماید — ز اوّل جمله اشیاهست پیدا
- بخش ۳۴ - در صفت پیر دانا و حکایت اسرار کردن کل با او فرماید — میان کشتی آنجا بود پیری
- بخش ۴۰ - در عیان پسر و اسرار منصور و اجازت از پدر خواستن فرماید — چو منصور این حقیقت راست برگفت