بلند اقبال

زندگی‌نامهٔ بلند اقبال

میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها «از اعیان محلهٔ سنگ سیاه بوده، تحصیل مراتب کمالیه نموده و مقدمات علمیه را آموخته» و بر متفرعات علوم و ریاضی و رمل و اعداد احاطهٔ کامل داشته، نوشته‌های یونانی، عبری و سریانی را هم می‌شناخته و خطوط نستعلیق و شکسته و نسخ را به زیبایی رقم زده است. دیوان اشعار وی شامل حدود هجده‌هزار بیت است. به نقل از شعاع‌الملک از معاصران وی «رباعی را از انواع شعر شیرین‌تر می‌گفت». آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

آثار بلند اقبال

• بلند اقبال
  • دیوان اشعار

شعرهای بلند اقبال

• شمارهٔ ۳ — بار الها صاحب دیوان کند تا کی ستم
• شمارهٔ ۲ - در شرح احوال خود حضرت والا میرزا جعفر خان حقایق نگار رامخاطب کرده گوید — دلم ز بسکه پریشان و بی قرار بود
• شمارهٔ ۱ — ای ز عشق تو در بلا دل من
• شمارهٔ ۱ — ای زلف کاوفتاده به رخسار دلبری
• شمارهٔ ۴ - دراحوال خود گوید — سوزد این طالعی که من دارم
• شمارهٔ ۳ — از چه رو ای زلف پرچین وشکن گردیده ای
• شمارهٔ ۲ — ای پریشان زلف تو طومار جمع ملک چین
• شمارهٔ ۵ — فتد آتش به آب وخاک شیراز
• شمارهٔ ۸ - تضمین با غزل خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی (رحمه الله علیه) — شورش حشر به هر راهگذر می‌بینم
• شمارهٔ ۷ - در وصف حال افراسیاب بیگ فراشباشی مشیر الملک — کیست کز من رود بر باشی
• شمارهٔ ۶ — یا رب از ظلم مشیرالملک خواری تا به کی
• شمارهٔ ۱ - قطعه — انبار دار صاحب دیوان کشیده تیغ
• شمارهٔ ۲ - قطعه — خدا به ظلم نه راضی و بنده ظلم کند
• شمارهٔ ۳ - قطعه — نصیر الملک چون از این جهان رفت
• شمارهٔ ۴ - قطعه — تو ببین کآسمان کج گردش
• شمارهٔ ۱۰ - قطعه — مرده ای را به راه می بردند
• شمارهٔ ۵ - قطعه — صاحب دیوان وحکمرانی در فارس
• شمارهٔ ۱۱ - قطعه — یکی مور برد از ملخ تحفه رانی
• شمارهٔ ۶ - قطعه — دور کن از خویشتن حرص و طمع
• شمارهٔ ۱۲ - قطعه — قوام هیچ ندارد به دلمروت ورحم
• شمارهٔ ۸ - قطعه — ز اقربا ومالها ای دل مشو شادان که هست
• شمارهٔ ۹ - قطعه — به خداوند آسمان وزمین
• شمارهٔ ۷ - درجواب جناح حاج «شوریده شیرازی» فصیح الملک — ای صبا رو ز من اندر بر مجدالشّعرا
• شمارهٔ ۱۹ - قطعه — نه کسی رحم دیده در دل تو