بلند اقبال
زاده ۱۲۴۵ – درگذشته ۱۳۱۸ هجری قمری، شیراز
زندگی‌نامهٔ بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها «از اعیان محلهٔ سنگ سیاه بوده، تحصیل مراتب کمالیه نموده و مقدمات علمیه را آموخته» و بر متفرعات علوم و ریاضی و رمل و اعداد احاطهٔ کامل داشته، نوشته‌های یونانی، عبری و سریانی را هم می‌شناخته و خطوط نستعلیق و شکسته و نسخ را به زیبایی رقم زده است. دیوان اشعار وی شامل حدود هجده‌هزار بیت است. به نقل از شعاع‌الملک از معاصران وی «رباعی را از انواع شعر شیرین‌تر می‌گفت». آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار بلند اقبال
شعرهای بلند اقبال
- شمارهٔ ۲۰ - قطعه — تا به دست دوست دادم اختیار خویش ار
- شمارهٔ ۱۴ - قطعه — درحیرتم زحال قوام وز کار چرخ
- شمارهٔ ۱۳ - قطعه — آن یکی گیرد زنی از بهر مال
- شمارهٔ ۱۵ - قطعه — دید روباهی که روباهی دگر
- شمارهٔ ۱۷ - قطعه — تا نبینم تا به من ثابت نگردد چیزها
- شمارهٔ ۱۶ - قطعه — حقایق نگار آمد از کربلا
- شمارهٔ ۱۸ - قطعه — سینه باشد صد در لفظ عرب
- شمارهٔ ۲۳ - قطعه — آنکه منکر گشت در حق علی منگر بدو
- شمارهٔ ۲۴ - قطعه — کو مشیرالملک تا بیندچه سان
- شمارهٔ ۲۶ - قطعه — آخر کار چون بود مردن
- شمارهٔ ۲۷ - قطعه — ببین که معتمدالدوله میرود از فارس
- شمارهٔ ۲۵ - معما — چار حرف است نام دلبر من
- شمارهٔ ۲۸ - قطعه — مشورت کردم از خرد که نهم
- شمارهٔ ۲۱ - قطعه — بگو به صاحب دیوان که صاحب ایمان شو
- شمارهٔ ۲۲ - قطعه — خدای داده ولی بنده سد راه شده
- شمارهٔ ۳۳ - قطعه — ای برادر مجوی از دونان
- شمارهٔ ۳۶ - قطعه — رحم وانصاف درمیانه خلق
- شمارهٔ ۳۵ - قطعه — اسم اعظم که خلق می گویند
- شمارهٔ ۳۰ - قطعه — آنچنان تنگ گشته دل به برم
- شمارهٔ ۳۱ - قطعه — سه رسدکرده پریشانی عالم را چرخ
- شمارهٔ ۳۲ - قطعه — رفیق خوب به است از برادر وفرزند
- شمارهٔ ۲۹ - قطعه — ای امیری که چون تو در بخشش
- شمارهٔ ۳۴ - معما — نام دلبر چهار حرف بود
- شمارهٔ ۴۱ - قطعه — دلکی دارم وزهر طرفش