بلند اقبال
زاده ۱۲۴۵ – درگذشته ۱۳۱۸ هجری قمری، شیراز
زندگی‌نامهٔ بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها «از اعیان محلهٔ سنگ سیاه بوده، تحصیل مراتب کمالیه نموده و مقدمات علمیه را آموخته» و بر متفرعات علوم و ریاضی و رمل و اعداد احاطهٔ کامل داشته، نوشته‌های یونانی، عبری و سریانی را هم می‌شناخته و خطوط نستعلیق و شکسته و نسخ را به زیبایی رقم زده است. دیوان اشعار وی شامل حدود هجده‌هزار بیت است. به نقل از شعاع‌الملک از معاصران وی «رباعی را از انواع شعر شیرین‌تر می‌گفت». آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار بلند اقبال
شعرهای بلند اقبال
- شمارهٔ ۴۶۲ — چرا با دیگران مهر و وفا با من ستم داری
- شمارهٔ ۴۶۳ — دل ز آهن تو سیم تن داری
- شمارهٔ ۴۶۴ — وفا گر بگوئیم داری نداری
- شمارهٔ ۴۵۷ — اگر زآن زلف مشک افشان به چنگ افتدا مرا تاری
- شمارهٔ ۴۵۸ — اگر از زلف تودر دست من افتد تاری
- شمارهٔ ۴۵۹ — بینم ای ترک عجب خونخواری
- شمارهٔ ۴۶۰ — نگرددماه نوطالع گر از رخ پرده برداری
- شمارهٔ ۴۶۵ — مرا ای آسمان تا کی دمی آسوده نگذاری
- شمارهٔ ۴۶۶ — میان دلبران باشد مرا یک یار عیاری
- شمارهٔ ۴۶۹ — نه همی تنها دل ودین از کف من می بری
- شمارهٔ ۴۶۷ — فغان که یار ندارد به ما سر یاری
- شمارهٔ ۴۶۸ — چون تونبودآدمی در دلبری
- شمارهٔ ۴۷۰ — جام می در دست بگرفت وبه من گفت آن پری
- شمارهٔ ۴۷۱ — تا ز عشق روی خوددیوانه ام کرد آن پری
- شمارهٔ ۴۷۲ — مگر گشتی اسیر سروقدی چون من ای قمری
- شمارهٔ ۴۷۹ — تو راکه گفته ندانم که این چنین باشی
- شمارهٔ ۴۷۶ — اگر آن مهربان یارم شود مهمان شب و روزی
- شمارهٔ ۴۷۷ — گمان مکن که اگر بد کند کسی به کسی
- شمارهٔ ۴۷۸ — نه مایلی به چه رنجش که یار ما باشی
- شمارهٔ ۴۸۰ — چون شانه را به طره طرار می کشی
- شمارهٔ ۴۷۳ — دلا منال گراز یار خویشتن دوری
- شمارهٔ ۴۷۵ — چرا به کار جهان روز و شب به تدبیری
- شمارهٔ ۴۷۴ — مگرنه جان منی پس چرا ز من دوری
- شمارهٔ ۴۸۷ — بیاد ابروی تو شد قدم به شکل هلالی