قاآنی
زندگی‌نامهٔ قاآنی
میرزا حبیب الله شیرازی متخلص به قاآنی فرزند محمدعلی گلشن از شعرای نامدار عهد قاجار است. وی در سال ۱۲۲۳ هجری قمری در شیراز متولد شد، تحصیلات مقدماتی را در همان شیراز گذراند. او در اوان جوانی عازم مشهد شد تا در آنجا به ادامهٔ تحصیل بپردازد. در سفر به تهران شعری در مدح فتحعلی شاه سرود و از وی لقب مجتهد الشعرا گرفت. قاآنی در ادبیات عرب و فارسی مهارت کافی یافت و به حکمت نیز علاقهٔ سرشاری داشت. او با زبانهای فرانسه و انگلیسی نیز تا حد زیادی آشنایی داشت. همچنین در ریاضیات، کلام و منطق نیز استادی مسلم به شمار می‌رفت. دیوان اشعار وی بالغ بر بیست هزار بیت است. او کتابی به نام پریشان به سبک گلستان در نثر نگاشت. قاآنی در سال ۱۲۷۰ هجری قمری در تهران وفات یافت و درحرم حضرت عبدالعظیم مدفون شد.
آثار قاآنی
شعرهای قاآنی
- شمارهٔ ۱۳۲ — قاآنیا اگر ادب اینست و بندگی
- شمارهٔ ۱۳۵ — جوانمردی نه این باشدکه چون برق
- شمارهٔ ۱۳۷ — چون زبان راز دل نمی‌داند
- شمارهٔ ۱۳۶ — نفس با عقل آشنا نشود
- شمارهٔ ۱۳۳ — گر هزار آستین برافشانی
- شمارهٔ ۱۳۴ — دلاکنون چو نداری به عرش وکرسی راه
- شمارهٔ ۱۳۸ — باادب باش ای برادر خاصه با دیوانگان
- شمارهٔ ۱۳۹ — چون کاسه و کیسه گشت هر دو
- شمارهٔ ۱۴۰ — آن راکه گنج معرفت کردگار هست
- شمارهٔ ۱۴۲ — دلا از خویشتن چون درگذشتی
- شمارهٔ ۱۴۶ — شرح خاموشیت باید از زبان دل شنو
- شمارهٔ ۱۴۴ — چو کفر و دین حجاب رهست ای رفیق راه
- شمارهٔ ۱۴۵ — ای آنکه گشاد کار خواهی
- شمارهٔ ۱۴۷ — ای خواجه به نزد شحنه امروز
- شمارهٔ ۱۴۱ - در تاریخ وفات شاهزادهٔ مبرور کامران میرزا طاب‌الله ثراه — داد از سپهر غدّار آه از جهان فانی
- شمارهٔ ۱۴۳ — یکی به چشم تامل نگر بدین تمثال
- شمارهٔ ۱۴۹ — یکی را دیدم اندر ری که دایم
- شمارهٔ ۱۵۰ — ای دریغا خلق عالم بیشتر طفلند طفل
- شمارهٔ ۱۴۸ — هر آن دیار که باشد ز اهل دل خالی
- رباعی شمارهٔ ۱ — از کشت عمل بس است یک خوشه مرا
- رباعی شمارهٔ ۲ — دوشینه فتادم به رهش مست و خراب
- رباعی شمارهٔ ۴ — تا قبلهٔ ابروی تو ای یار کج است
- رباعی شمارهٔ ۵ — ابروی کجت که دل برو مشتاقست
- رباعی شمارهٔ ۳ — این دل که به شهر عشق سرگشتهٔ تست