قاآنی
زندگی‌نامهٔ قاآنی
میرزا حبیب الله شیرازی متخلص به قاآنی فرزند محمدعلی گلشن از شعرای نامدار عهد قاجار است. وی در سال ۱۲۲۳ هجری قمری در شیراز متولد شد، تحصیلات مقدماتی را در همان شیراز گذراند. او در اوان جوانی عازم مشهد شد تا در آنجا به ادامهٔ تحصیل بپردازد. در سفر به تهران شعری در مدح فتحعلی شاه سرود و از وی لقب مجتهد الشعرا گرفت. قاآنی در ادبیات عرب و فارسی مهارت کافی یافت و به حکمت نیز علاقهٔ سرشاری داشت. او با زبانهای فرانسه و انگلیسی نیز تا حد زیادی آشنایی داشت. همچنین در ریاضیات، کلام و منطق نیز استادی مسلم به شمار می‌رفت. دیوان اشعار وی بالغ بر بیست هزار بیت است. او کتابی به نام پریشان به سبک گلستان در نثر نگاشت. قاآنی در سال ۱۲۷۰ هجری قمری در تهران وفات یافت و درحرم حضرت عبدالعظیم مدفون شد.
آثار قاآنی
شعرهای قاآنی
- شمارهٔ ۱۱۱ — ای دزد ز کوی اهل توحید
- شمارهٔ ۱۱۲ — یک جهان تسلیم در یک پیرهن
- شمارهٔ ۱۱۴ — ای برادر جامهٔ عوری طلب
- شمارهٔ ۱۱۵ — به سوی بحر خدا بگذر ای نسیم صبا
- شمارهٔ ۱۱۳ — بسا مزور و صوفی‌نمای ازرق‌پوش
- شمارهٔ ۱۰۸ — جنبش مژگان دلیل جنبش جانست
- شمارهٔ ۱۰۹ — دل و جان مرد عاشق دوست دارد
- شمارهٔ ۱۱۰ — وزیر عصر و مجیر جهان مشیرالملک
- شمارهٔ ۱۲۰ — صاحبا ای که در مدایح تو
- شمارهٔ ۱۲۲ — درین کتاب پریشان نگر به خاطر جمع
- شمارهٔ ۱۲۳ — گلستانی که هر برگ گلش را
- شمارهٔ ۱۱۶ — ای دل ار عشق یار می‌طلبی
- شمارهٔ ۱۱۹ — میر زمانه‌ای که نگردد مرا زبان
- شمارهٔ ۱۲۱ — داورا ای که خاک پای ترا
- شمارهٔ ۱۱۷ — دو سال تلخ نشاند شراب را در خم
- شمارهٔ ۱۱۸ — ای امید ناامیدان ای پناه بی‌کسان
- شمارهٔ ۱۲۸ — اکنون که در رزق گشادست خداوند
- شمارهٔ ۱۳۰ — ای نفس خیره ملک دو عالم از آن تست
- شمارهٔ ۱۲۹ — دایماً چون دو دست اهل دعا
- شمارهٔ ۱۲۴ — در کمندی اوفتادستیم صعب
- شمارهٔ ۱۳۱ — عاقلا همنشین ساده مشو
- شمارهٔ ۱۲۵ — هر که را نیم جو قناعت هست
- شمارهٔ ۱۲۶ — تویی چرخ و بس بد ترا فخر رفعت
- شمارهٔ ۱۲۷ — گر نشدی ابر تیره پردهٔ خورشید