قاآنی
زندگی‌نامهٔ قاآنی
میرزا حبیب الله شیرازی متخلص به قاآنی فرزند محمدعلی گلشن از شعرای نامدار عهد قاجار است. وی در سال ۱۲۲۳ هجری قمری در شیراز متولد شد، تحصیلات مقدماتی را در همان شیراز گذراند. او در اوان جوانی عازم مشهد شد تا در آنجا به ادامهٔ تحصیل بپردازد. در سفر به تهران شعری در مدح فتحعلی شاه سرود و از وی لقب مجتهد الشعرا گرفت. قاآنی در ادبیات عرب و فارسی مهارت کافی یافت و به حکمت نیز علاقهٔ سرشاری داشت. او با زبانهای فرانسه و انگلیسی نیز تا حد زیادی آشنایی داشت. همچنین در ریاضیات، کلام و منطق نیز استادی مسلم به شمار می‌رفت. دیوان اشعار وی بالغ بر بیست هزار بیت است. او کتابی به نام پریشان به سبک گلستان در نثر نگاشت. قاآنی در سال ۱۲۷۰ هجری قمری در تهران وفات یافت و درحرم حضرت عبدالعظیم مدفون شد.
آثار قاآنی
شعرهای قاآنی
- شمارهٔ ۶۱ — به هر کس نعمتی گر زان فرستی
- شمارهٔ ۶۳ — گدای راه‌نشین گر کند تصور شاهی
- شمارهٔ ۶۲ — چو دشنامی شنیدی لب فروبند
- شمارهٔ ۶۴ — مفتی شهر ما که آگه نیست
- شمارهٔ ۶۷ — عاقلان مست حجت خویشند
- شمارهٔ ۶۰ — آوخ آوخ که مرگ نگذارد
- شمارهٔ ۶۶ — جور اگر کم بود اگر فزون
- شمارهٔ ۶۵ — ای دل ار نور جان طمع داری
- شمارهٔ ۷۳ — نفس امارهٔ تو دشمن توست
- شمارهٔ ۶۹ — محققست که دنیا مثال مرداریست
- شمارهٔ ۷۱ — اگر خاموش بینی عارفی را
- شمارهٔ ۶۸ — لاف طاعت چند در پیری زنی
- شمارهٔ ۷۲ — آدمی راکاو نباشد تجربت
- شمارهٔ ۷۴ — گفت رندی با یکی در نیمروز
- شمارهٔ ۷۰ — مگر به خنده درآیی وگرنه هیبت تو
- شمارهٔ ۷۵ — ای داور زمین و زمان کز شکوه و فر
- شمارهٔ ۷۷ — هرگناهی که خودکند جبری
- شمارهٔ ۷۸ — هزاران مکر و فن باشد زنان را
- شمارهٔ ۷۶ — عارفان را شرم امروزست مانع از گناه
- شمارهٔ ۸۰ — مگر خدای منزه نبود ای فرزند
- شمارهٔ ۸۱ — شهی که پردهٔ امکان اگر براندازد
- شمارهٔ ۷۹ — ابومسیلمه گر دعوی نبوت کرد
- شمارهٔ ۸۳ — هر وقت که خر برآورد بانگ
- شمارهٔ ۸۲ — هرکرا حسن اعتقادی هست