سید حسن غزنوی

زندگی‌نامهٔ سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین سنایی بود. غزنوی در سال ۵۶۵ ه‍.ق به علت ابتلای ناگهانی به بیماری در روستای آزادوار درگذشت و آرامگاهش در همان‌جاست.

آثار سید حسن غزنوی

• سید حسن غزنوی
  • دیوان اشعار

شعرهای سید حسن غزنوی

• شمارهٔ ۵ — آی آینه جود مصور دستت
• شمارهٔ ۸ — افسوس که آن جان جهانم بفروخت
• شمارهٔ ۶ — از جود تو برد ابر بر گردون رخت
• شمارهٔ ۹ — هر کیسه که بر وفاش جان از دل دوخت
• شمارهٔ ۷ — از زلف تو باد گل سواری آموخت
• شمارهٔ ۳ — از زلف تو دل برون گرفتم مطلب
• شمارهٔ ۴ — کردست مرا زمانه در تاب امشب
• شمارهٔ ۲ — ای چشم من از نقش رخت دفتر آب
• شمارهٔ ۱۶ — از دل همه آسایش جان رفت ز دست
• شمارهٔ ۱۵ — جورم همه زان غمزه خونخواره تست
• شمارهٔ ۱۷ — در رزمت و بزمت ای شه عدل پرست
• شمارهٔ ۱۲ — فردا بخرم هر آنچه در شهربلاست
• شمارهٔ ۱۰ — دل گرچه ز هجرت سپر تیر بلاست
• شمارهٔ ۱۱ — کس را ز فراق نیست این غم که مراست
• شمارهٔ ۱۴ — با دل گفتم که جان غمگین بی تست
• شمارهٔ ۱۳ — می بر کف من نه که دلم پر تاب است
• شمارهٔ ۲۴ — غم آتش و دل هیمه غمناکان است
• شمارهٔ ۲۳ — مقصود ز آفرینش ما جان است
• شمارهٔ ۲۵ — مشکین خط دوست را ز سنبل ننگ است
• شمارهٔ ۱۹ — امشب مه من که آفتابی دگر است
• شمارهٔ ۲۱ — ای دوست مرا غمت چو موئی کرده است
• شمارهٔ ۲۰ — آن دل که هزار کامکاری کرده است
• شمارهٔ ۱۸ — عکس تو ازاین دیده غمناک برست
• شمارهٔ ۲۲ — از رنگ رخ تو لاله پرتاب شده است