اقبال لاهوری
زاده ۱۲۹۰ – درگذشته ۱۳۵۷ هجری قمری، سیالکوت
زندگینامهٔ اقبال لاهوری
علامه محمد اقبال لاهوری در سال ١٨٧٣ میلادی در شهر سیالکوت ایالت پنجاب به دنیا آمد. در لاهور تحصیل کرد و سپس در کمبریج و مونیخ به مطالعه در فلسفه و حقوق پرداخت. سپس به لاهور بازگشت و به وکالت مشغول شد.اقبال معتقد است که روح قرآن با تعلیمات یونانی سازگاری ندارد و بسیاری از گرفتاریها از اعتماد به یونانیها ناشی شده است. تشویق اقبال به بازگشت اسلام به صحنهٔ سیاست و ضدیت با تمدن غرب و رد دستاوردهای فرهنگی و علمی غرب از مسائلی است که مورد توجه و استقبال و گاه مورد انتقاد گروههایی از اندیشمندان است. وی به سال ١٩٣٨ میلادی بدرود حیات گفت.
آثار اقبال لاهوری
شعرهای اقبال لاهوری
- بخش ۱۴۷ - بهرحالی که بودم خوش سرودم — بهرحالی که بودم خوش سرودم
- بخش ۱۴۶ - بجلوت نی نوازیهای من بین — بجلوت نی نوازیهای من بین
- بخش ۱۴۸ - شریک درد و سوز لاله بودم — شریک درد و سوز لاله بودم
- بخش ۱۴۱ - چو رومی در حرم دادم اذان من — چو رومی در حرم دادم اذان من
- بخش ۱۴۲ - گلستانی ز خاک من بر انگیز — گلستانی ز خاک من بر انگیز
- بخش ۱۴۴ - که گفت او را که آید بوی یاری؟ — که گفت او را که آید بوی یاری؟
- بخش ۱۴۵ - ز بحر خود بجوی من گهر ده — ز بحر خود بجوی من گهر ده
- بخش ۱۴۳ - مسلمان تا بساحل آرمید است — مسلمان تا بساحل آرمید است
- بخش ۱۵۰ - بکوی تو گداز یک نوا بس — بکوی تو گداز یک نوا بس
- بخش ۱۵۲ - یکی بنگرد فرنگی کج کلاهان — یکی بنگرد فرنگی کج کلاهان
- بخش ۱۵۱ - ز شوق آموختم آن های و هوئی — ز شوق آموختم آن های و هوئی
- بخش ۱۵۳ - بده دستی ز پا افتادگان را — بده دستی ز پا افتادگان را
- بخش ۱۵۵ - تو سلطان حجازی من فقیرم — تو سلطان حجازی من فقیرم
- بخش ۱۵۴ - تو هم آن می بگیر از ساغر دوست — تو هم آن می بگیر از ساغر دوست
- بخش ۱۵۶ - سراپا درد درمان ناپذیرم — سراپا درد درمان ناپذیرم
- بخش ۱۴۹ - هنوز این خاک دارای شرر هست — هنوز این خاک دارای شرر هست
- بخش ۱۶۰ - ز افرنگی صنم بیگانه تر شو — ز افرنگی صنم بیگانه تر شو
- بخش ۱۶۴ - بیا ساقی بگردان ساتگین را — بیا ساقی بگردان ساتگین را
- بخش ۱۶۱ - مجو از من کلام عارفانه — مجو از من کلامی عارفانه
- بخش ۱۶۳ - چو موج از بحر خود بالیده ام من — چو موج از بحر خود بالیده ام من
- بخش ۱۵۹ - مسلمانیم و آزاد از مکانیم — مسلمانیم و آزاد از مکانیم
- بخش ۱۶۲ - به منزل کوش مانند مه نو — به منزل کوش مانند مه نو
- بخش ۱۵۷ - بیا باهم در آویزیم و رقصیم — بیا باهم در آویزیم و رقصیم
- بخش ۱۵۸ - ترا اندر بیابانی مقام است — ترا اندر بیابانی مقام است