مهستی گنجوی
زندگی‌نامهٔ مهستی گنجوی
مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گنجور اضافه شده است (اطلاعات بیشتر).
آثار مهستی گنجوی
شعرهای مهستی گنجوی
- رباعی شمارۀ ۱۵۱ — ما را سر ناز دلبران نیست کنون
- رباعی شمارۀ ۱۵۲ — ای زلف تو حلقه حلقه و چین بر چین
- رباعی شمارۀ ۱۴۴ — کو آن همه زینهار و عهدت با من
- رباعی شمارۀ ۱۴۶ — از مهر خود و کین تو در تابم من
- رباعی شمارۀ ۱۴۸ — گر خون تو ای بوده پسندیدهٔ من
- رباعی شمارۀ ۱۴۷ — در دام غم تو بسته‌ای هست چو من؟
- رباعی شمارۀ ۱۴۹ — ای بی‌خبر از غایت دلداری من
- رباعی شمارۀ ۱۵۰ — افتاده ز محنت من آوازه برون
- رباعی شمارۀ ۱۵۴ — آب ارچه نمی‌رود به جویم با تو
- رباعی شمارۀ ۱۶۰ — ای روی تو از تازه گل بربر به
- رباعی شمارۀ ۱۵۳ — عشق است که شیر نر زبون آید از او
- رباعی شمارۀ ۱۵۵ — ابریست که خون دیده بارد غم تو
- رباعی شمارۀ ۱۵۶ — ابریست که قطره نم فشاند غم تو
- رباعی شمارۀ ۱۵۹ — چون نیست پدید در غمم بیرون شو
- رباعی شمارۀ ۱۵۸ — مؤذن پسری تازه‌تر از لالهٔ مرو
- رباعی شمارۀ ۱۵۷ — دل در ازل آمد آشیان غم تو
- رباعی شمارۀ ۱۶۲ — ای دست تو دست من به دستان بسته
- رباعی شمارۀ ۱۶۵ — می خورد به پاییز درخت از ژاله
- رباعی شمارۀ ۱۶۷ — دلدار به من گفت که می بر کف نه
- رباعی شمارۀ ۱۶۴ — ای روی تو ماه را شکست آورده
- رباعی شمارۀ ۱۶۳ — اندر دل من ای بت عیار بچه
- رباعی شمارۀ ۱۶۶ — ای شمع رخت را دل من پروانه
- رباعی شمارۀ ۱۶۸ — تو مونس غم شبان تاریک نه‌ای
- رباعی شمارۀ ۱۶۱ — معشوقه لطیف و چست و بازاری به