مثنوی روز و شب — حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / حکیم نزاری
فهرست شعرها
- بخش ۸ - پاسخ روز یا خورشید به شب — روز گفتش: «چه ترّهات است این؟
- بخش ۲ - مناجات با خدا و نعت پیامبر — نظری یا مفتح الابواب
- بخش ۷ - پیغام دوم شب برای روز — باز شب داد روز را پیغام
- بخش ۴ - در سبب نظم این مثنوی و گفتگوی شاعر با شب — شب نوروز در خرابهٔ خویش
- بخش ۶ - پاسخ روز به شب — با صبا گفت: «دم مزن دیگر
- بخش ۱ - در توحید — منّت از ذوالجلال والاکرام
- بخش ۳ - در مدح شمس الدین علی شاہ نیمروز — بعد توحید و نعت پیغمبر
- بخش ۵ - بردن باد صبا پیام شب را از برای روز و آغاز پیکاره — شب فرستاد پیش روز رسول
- بخش ۱۵ - پیغام ششم شب — شب‌ِ یلدا‌سرشت‌ِ زنگی‌رنگ
- بخش ۱۰ - پاسخ روز — روز گفت: «این چه زور و بهتان است
- بخش ۹ - پیغام سوم شب برای روز یا خورشید — شب دگرباره رفت با سرکار
- بخش ۱۱ - پیغام چهارم شب به خورشید — شب دگر بار گشت آشفته
- بخش ۱۴ - پاسخ روز به شب — روز در تاب شد دگرباره
- بخش ۱۶ - پاسخ روز یا خورشید — روز شد باز گرم و بر جوشید
- بخش ۱۳ - پیغام پنجم شب به روز — شب چو بشنید طیره گشت عظیم
- بخش ۱۲ - پاسخ روز به شب — روز بار دگر به جوش آمد
- بخش ۱۸ - ملول شدن روز و آخرین پاسخ او به شب — روز را دل ز شب ملال گرفت
- بخش ۲۳ - پایان سخن — از مقالت ملالت افزاید
- بخش ۲۰ - آشتی کردن روز با شب و مدح شاه — روز چون شب به عذر سر بنهاد
- بخش ۱۷ - پیغام هفتم شب — شب دگر باره در محاکا شد
- بخش ۱۹ - تسلیم شدن شب به آفتاب و مدح شاه — شب‌ِ دامن‌دراز کوته‌رای
- بخش ۲۲ - داستان میراث قطب الدین حیدر — حیدر زاوه قدوه ابدال
- بخش ۲۱ - اظهار بندگی کردن شاعر در پیشگاه شاه — پادشاها نزاری عاجز