اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- غزل شمارهٔ ۱۰۷ — درد دلم را طبیب چاره ندانست
- غزل شمارهٔ ۱۰۸ — این باغ سراسر همه پر باد وزانست
- غزل شمارهٔ ۱۰۹ — عشق روی تو نه در خورد دل خام منست
- غزل شمارهٔ ۱۱۱ — سروی که ازو و حور و پری بار برند اوست
- غزل شمارهٔ ۱۰۶ — حسن خوبان عزیز چندانست
- غزل شمارهٔ ۱۰۵ — روی تو، که قبلهٔ جهانست
- غزل شمارهٔ ۱۱۰ — گر به دست آوریم دامن دوست
- غزل شمارهٔ ۱۰۴ — دل مست و دیده مست و تن بی‌قرار مست
- غزل شمارهٔ ۱۱۴ — مرا سر بلندی ز سودای اوست
- غزل شمارهٔ ۱۱۹ — ز عشق اگر چه به هر گوشه داستانی هست
- غزل شمارهٔ ۱۱۸ — ماه کشمیری رخ من، از ستمکاری که هست
- غزل شمارهٔ ۱۱۲ — آن بت وفا نکرد، که دل در وفای اوست
- غزل شمارهٔ ۱۱۶ — در گمانی که: به غیر از تو کسی یارم هست؟
- غزل شمارهٔ ۱۱۳ — آنکه رخ عاشقان خاک کف پای اوست
- غزل شمارهٔ ۱۱۷ — پیداست حال مردم رند، آن چنان که هست
- غزل شمارهٔ ۱۱۵ — دل بسته شد به دام دو زلف چو دال دوست
- غزل شمارهٔ ۱۲۵ — جز نقش تو در خیال ما نیست
- غزل شمارهٔ ۱۲۳ — آنکه دل من ببرد، از همه خوبان، یکیست
- غزل شمارهٔ ۱۲۱ — دلبرا چندین عتاب و جنگ و خشم و ناز چیست؟
- غزل شمارهٔ ۱۲۲ — ای دل، از هجران او زارم همی باید گریست
- غزل شمارهٔ ۱۲۴ — ز ما بودی، جدا بودن روا نیست
- غزل شمارهٔ ۱۲۶ — ای مدعی، دلت گر ازین باده مست نیست
- غزل شمارهٔ ۱۲۰ — هر کرا با تو نه پیوندی و پیمانی هست
- غزل شمارهٔ ۱۲۷ — چه دستها، که ز دست غم تو بر سر نیست؟