اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- غزل شمارهٔ ۱۳۲ — با من از شادی وصل تو اثرِ چیزی نیست
- غزل شمارهٔ ۱۳۴ — عشرت خلوت و دیدار عزیزان شاهیست
- غزل شمارهٔ ۱۳۰ — گر سری در سر کار تو شود چندان نیست
- غزل شمارهٔ ۱۲۹ — هم خانه‌ایم، روی گرفتن حلال نیست
- غزل شمارهٔ ۱۳۵ — در خرابات عاشقان کوییست
- غزل شمارهٔ ۱۳۱ — عاشقان صورت او را ز جان اندیشه نیست
- غزل شمارهٔ ۱۳۳ — جنبیدن این پرده دل افروز گواهیست
- غزل شمارهٔ ۱۲۸ — ای آنکه پیشهٔ تو به جز کبر و ناز نیست
- غزل شمارهٔ ۱۳۸ — مگر پیر سجاده حالی نداشت؟
- غزل شمارهٔ ۱۴۰ — تا لعل باده رنگ تو شکرفروش گشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۹ — نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟
- غزل شمارهٔ ۱۴۱ — ای حلقه کرده دلها در حلقهای گوشت
- غزل شمارهٔ ۱۴۲ — دیگر آن حلقه و آن دانهٔ در در گوشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶ — گو: هر که در جهان به تماشا روید و گشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۷ — دوش چون چشم او کمان برداشت
- غزل شمارهٔ ۱۴۳ — در فراق تو مرا هیچ نه خوردست و نه خفت
- غزل شمارهٔ ۱۴۵ — آن ستمگر، که وفای منش از یاد برفت
- غزل شمارهٔ ۱۴۸ — زلف ترا بدیدم و مشکم ز یاد رفت
- غزل شمارهٔ ۱۴۴ — تا بر دوست بار نتوان یافت
- غزل شمارهٔ ۱۴۷ — دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفت
- غزل شمارهٔ ۱۴۹ — به وقت گل پی معشوق و باده باید رفت
- غزل شمارهٔ ۱۵۱ — ترک من ترک من خسته‌دل زار گرفت
- غزل شمارهٔ ۱۴۶ — چه شد آن سرو سهی؟ کز لب این بام برفت
- غزل شمارهٔ ۱۵۰ — چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفت