اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- غزل شمارهٔ ۱۸۱ — وجود حقیقت نشانی ندارد
- غزل شمارهٔ ۱۷۶ — عشق و درویشی و تنهایی و درد
- غزل شمارهٔ ۱۷۸ — دلی، که میل به دیدار دوستان دارد
- غزل شمارهٔ ۱۸۰ — حال دل پیش که گویم؟ که دل ریش ندارد
- غزل شمارهٔ ۱۷۹ — شاهد من در جهان نظیر ندارد
- غزل شمارهٔ ۱۸۲ — بمیرم چشم مستت را که جانم زنده می‌دارد
- غزل شمارهٔ ۱۸۳ — نیشکر آن روز دل ز بند بر آرد
- غزل شمارهٔ ۱۷۷ — هر دم از خانه رخ بدر دارد
- غزل شمارهٔ ۱۸۶ — طراوت رخت آب سمن تمام ببرد
- غزل شمارهٔ ۱۸۵ — موی فشانم دگر عشق به درها ببرد
- غزل شمارهٔ ۱۸۷ — از عشق تو جان نمی‌توان برد
- غزل شمارهٔ ۱۸۸ — دل باز در سودای او افتاد و باری می‌برد
- غزل شمارهٔ ۱۸۴ — روی خود بنمود و هوش از ما ببرد
- غزل شمارهٔ ۱۸۹ — خاک آن بادیم کو بر آستانت بگذرد
- غزل شمارهٔ ۱۹۰ — به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کرد
- غزل شمارهٔ ۱۹۱ — ترکم به خنده چون دهن تنگ باز کرد
- غزل شمارهٔ ۱۹۲ — باد بویی از دو زلفت وام کرد
- غزل شمارهٔ ۱۹۴ — دل ببردی و یکی کار دگر خواهم کرد
- غزل شمارهٔ ۱۹۵ — وصف روی آن پسر خواهیم کرد
- غزل شمارهٔ ۱۹۶ — چاره سگالیدنم فایده‌ای چون نکرد
- غزل شمارهٔ ۱۹۷ — جز لبم شرح میان او نکرد
- غزل شمارهٔ ۱۹۹ — به یک نظر دل شهری شکاردانی کرد
- غزل شمارهٔ ۱۹۳ — هوست معتکف خانهٔ خمارم کرد
- غزل شمارهٔ ۱۹۸ — دلم جز تو آهنگ یاری نکرد