مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۳۳۴ — ای طبل رحیل از طرف چرخ شنیده
- غزل شمارهٔ ۲۳۳۲ — ای آنک تو را ما ز همه کون گزیده
- غزل شمارهٔ ۲۳۳۰ — آن عشق جگرخواره کز خون شود او فربه
- غزل شمارهٔ ۲۳۳۱ — ای دلبر بی‌صورت صورتگر ساده
- غزل شمارهٔ ۲۳۳۶ — این نیم شبان کیست چو مهتاب رسیده
- غزل شمارهٔ ۲۳۳۳ — این کیست چنین مست ز خمار رسیده
- غزل شمارهٔ ۲۳۳۷ — هلا ساقی بیا ساغر مرا ده
- غزل شمارهٔ ۲۳۳۸ — بیا دل بر دل پردرد من نه
- غزل شمارهٔ ۲۳۳۵ — رندان همه جمعند در این دیر مغانه
- غزل شمارهٔ ۲۳۳۹ — ایا گم گشتگان راه و بیراه
- غزل شمارهٔ ۲۳۴۱ — سماع آمد هلا ای یار برجه
- غزل شمارهٔ ۲۳۴۰ — چنین می‌زن دو دستک تا سحرگاه
- غزل شمارهٔ ۲۳۴۲ — خدایا مطربان را انگبین ده
- غزل شمارهٔ ۲۳۴۷ — خدایا رحمت خود را به من ده
- غزل شمارهٔ ۲۳۴۳ — ایا خورشید بر گردون سواره
- غزل شمارهٔ ۲۳۴۴ — مبارک باد آمد ماه روزه
- غزل شمارهٔ ۲۳۴۹ — ای دیده راست راست دیده
- غزل شمارهٔ ۲۳۴۵ — چو بی‌گاه است و باران خانه خانه
- غزل شمارهٔ ۲۳۴۸ — فریاد ز یار خشم کرده
- غزل شمارهٔ ۲۳۵۲ — یک جام ز صد هزار جان به
- غزل شمارهٔ ۲۳۴۶ — مکن راز مرا ای جان فسانه
- غزل شمارهٔ ۲۳۵۰ — آمد مه و لشکر ستاره
- غزل شمارهٔ ۲۳۵۳ — جان آمده در جهان ساده
- غزل شمارهٔ ۲۳۵۱ — دیدی که چه کرد آن یگانه