مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۳۵۴ — ای بی تو حیات‌ها فسرده
- غزل شمارهٔ ۲۳۵۵ — ای دوش ز دست ما رهیده
- غزل شمارهٔ ۲۳۵۶ — ماییم قدیم عشق باره
- غزل شمارهٔ ۲۳۵۸ — ماییم و دو چشم و جان خیره
- غزل شمارهٔ ۲۳۵۷ — ای گشته دلت چو سنگ خاره
- غزل شمارهٔ ۲۳۵۹ — آن سفره بیار و در میان نه
- غزل شمارهٔ ۲۳۶۳ — ای ز هندستان زلفت رهزنان برخاسته
- غزل شمارهٔ ۲۳۶۰ — ای نقد تو را زکات نسیه
- غزل شمارهٔ ۲۳۶۲ — ای دو چشمت جاودان را نکته‌ها آموخته
- غزل شمارهٔ ۲۳۶۱ — ای روز مبارک و خجسته
- غزل شمارهٔ ۲۳۶۴ — ای ز هجرانت زمین و آسمان بگریسته
- غزل شمارهٔ ۲۳۶۵ — ای ز گلزار جمالت یاسمن پا کوفته
- غزل شمارهٔ ۲۳۶۹ — چشم بگشا جان‌ها بین از بدن بگریخته
- غزل شمارهٔ ۲۳۶۶ — ای سراندازان همه در عشق تو پا کوفته
- غزل شمارهٔ ۲۳۶۸ — ای به میدان‌های وحدت گوی شاهی باخته
- غزل شمارهٔ ۲۳۶۷ — تا چه عشق است آن صنم را با دل پرخون شده
- غزل شمارهٔ ۲۳۷۴ — هله صیاد نگویی که چه دام است و چه دانه
- غزل شمارهٔ ۲۳۷۵ — سوی اطفال بیامد به کرم مادر روزه
- غزل شمارهٔ ۲۳۷۲ — هله بحری شو و در رو مکن از دور نظاره
- غزل شمارهٔ ۲۳۷۳ — مشنو حیلت خواجه هله ای دزد شبانه
- غزل شمارهٔ ۲۳۷۰ — این چه باد صرصر است از آسمان پویان شده
- غزل شمارهٔ ۲۳۷۱ — کی بود خاک صنم با خون ما آمیخته
- غزل شمارهٔ ۲۳۷۶ — صنما از آنچ خوردی بهل اندکی به ما ده
- غزل شمارهٔ ۲۳۷۷ — ای خداوند یکی یار جفاکارش ده