مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲۹ — ای دل تو دمی مطیع سبحان نشدی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲۷ — ای دل تو اگر هزار دلبر داری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲۰ — ای خواجه گنه مکن که بدنام شوی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۹ — ای خواجه ز هر خیال پر باد شوی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲۱ — ای داده مرا به خواب در بیداری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲۳ — ای دام هزار فتنه و طراری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۸ — ای خواجه چرا بی‌پر و بالم کردی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲۲ — ای داده مرا چو عشق خود بیداری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲۴ — ای در دل من نشسته بگشاده دری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲۵ — ای در دل هر کسی ز مهرت تابی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲۸ — ای دل تو بدین مفلسی و رسوائی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲۶ — ای دشمن جان و جان شیرین که توی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۲ — ای دل چو وصال یار دیدی حالی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۳ — ای دل چه حدیث ماجرا می‌جوئی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۶ — ای دوست ترا رسد اگر ناز کنی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۵ — ای دوست بهر سخن در جنگ زنی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۴ — ای دوست به حق آنکه جان را جانی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۹ — ای روی ترا پیشه جهان‌آرائی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۱ — ای دل چو به صدق از تو نیاید کاری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۷ — ای دوست ز من طمع مکن غمخواری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۸ — ای دیده تو از گریه زبون می‌نشوی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۴۱ — ای ساقی جان که سرده ایامی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳۰ — ای دل تو و درد او اگر خود مردی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۴۰ — ای ساقی از آن باده که اول دادی