مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۶۹۶ — ای آنکه ز خاک تیره نطعی سازی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۹۷ — ای آنکه صلیب دار و هم ترسائی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۹۵ — ای آنکه ز حال بندگان میدانی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۹۴ — ای آنکه ز حد برون جان‌افزایی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۹۸ — ای آنکه طبیب دردهای مایی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۹۹ — ای آنکه غلام خسرو شیرینی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰۱ — ای آنکه مرا دهر زبان میدانی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰۰ — ای آنکه مرا بستهٔ صد دام کنی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰۲ — ای آنکه نظر به طعنه می‌اندازی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰۳ — ای ابر که تو جهان خورشیدانی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰۴ — ای از تو مرا گوش پرودیده بهی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰۵ — ای باد سحر به کوی آن سلسله موی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۷ — ای چون علم سپید در صحرائی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۰ — ای بانگ رباب از کجا می‌آئی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۳ — ای بنده اگر تو خواجه بشناختیی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۱ — ای پر ز جفا چند از این طراری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰۹ — ای باغ خدا که پر بت و پر حوری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۲ — ای بر سر ره نشسته ره می‌طلبی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰۶ — ای باد سحر تو از سر نیکوئی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۴ — ای پیر اگر تو روی با حق داری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰۷ — ای باده تو باشی که همه داد کنی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۶ — ای چون عَلَمِ بلند در صحرائی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱۵ — ای ترک چرا به زلف چون هندوئی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰۸ — ای باطل اگر ز حق نَگْریزی چکنی