مولانا

زندگی‌نامهٔ مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.

آثار مولانا

• مولانا
  • دیوان شمس
  • مثنوی معنوی
  • فیه ما فیه
  • مجالس سبعه

شعرهای مولانا

• رباعی شمارهٔ ۱۷۶۸ — ای آنکه به لطف دلستان همه‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۶۶ — امروز ندانم بچه دست آمده‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۶۷ — ای آنکه به جز شادی و جز نور نه‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۷۰ — ای آنکه تو جان بنده را جان شده‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۷۱ — ای آنکه حریف بازی ما بده‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۷۲ — ای آنکه رخت چو آتش افروخته‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۶۹ — ای آنکه تو بر فلک وطن داشته‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۷۴ — ای خورشیدی که چهره افروخته‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۷۳ — ای آنکه مرا به لطف بنواخته‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۷۵ — ای دوست که دل ز دوست برداشته‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۷۶ — ای عشرت نیست گشته هستک شده‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۷۷ — این نیست ره وصل که پنداشته‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۸۰ — با دل گفتم که ای دل از نادانی
• رباعی شمارهٔ ۱۷۷۸ — با بی‌خبران اگر نشستی بردی
• رباعی شمارهٔ ۱۷۸۱ — بازآی که تا به خود نیازم بینی
• رباعی شمارهٔ ۱۷۸۴ — با قلاشان چو رد نهادی پائی
• رباعی شمارهٔ ۱۷۸۲ — با زهره و با ماه اگر انبازی
• رباعی شمارهٔ ۱۷۸۷ — جانم ز طرب چون شکر انباشته‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۸۶ — تو می‌خندی بهانه‌ای یافته‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۸۳ — با صورت دین صورت زردشت کشی
• رباعی شمارهٔ ۱۷۸۵ — بالا شجری لب شکر و دل حجری
• رباعی شمارهٔ ۱۷۸۸ — خوش خوش صنما تازه رخان آمده‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۸۹ — در باغ درآ با گل اگر خار نه‌ای
• رباعی شمارهٔ ۱۷۷۹ — با خندهٔ بر بسته چرا خرسندی