سنایی غزنوی
زندگی‌نامهٔ سنایی
ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶۲ سالگی درگذشت. از آثار وی می‌توان به دیوان‌های قصیده، غزل، ترکیب و ترجیع، قطعه و رباعی اشاره کرد. به علاوه، مثنوی‌های وی معروف و بدین قرارند: مثنوی‌های حدیقةالحقیقه، طریق التحقیق، کارنامهٔ بلخ، سیر العباد الی المعاد، عشق‌نامه و عقل‌نامه. سه مکتوب و یک رسالهٔ نثر نیز به وی نسبت داده‌اند.
آثار سنایی
شعرهای سنایی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۷ — گه یار شوی تو با ملامت‌گر من
- رباعی شمارهٔ ۳۱۸ — با من شب و روز گرم بودی به سخن
- رباعی شمارهٔ ۳۲۱ — ای یار قلندر خراباتی من
- رباعی شمارهٔ ۳۱۹ — ای چون گل نوشکفته برطرف چمن
- رباعی شمارهٔ ۳۲۰ — پندی دهمت اگر پذیری ای تن
- رباعی شمارهٔ ۳۲۳ — بد کمتر ازین کن ای بت سیمین‌تن
- رباعی شمارهٔ ۳۱۶ — اکنون که ستد هوای تو داد از من
- رباعی شمارهٔ ۳۲۲ — گر کرده بدی تو آزمون دل من
- رباعی شمارهٔ ۳۲۸ — ای بی سببی همیشه آزردهٔ من
- رباعی شمارهٔ ۳۲۹ — چون آمد شد بریدم از کوی تو من
- رباعی شمارهٔ ۳۲۵ — بی تیر غمت پشت کمان دارم من
- رباعی شمارهٔ ۳۳۰ — از عشوهٔ چرخ در امانم ز تو من
- رباعی شمارهٔ ۳۲۶ — غمهای تو در میان جان دارم من
- رباعی شمارهٔ ۳۲۴ — ای شاه چو لاله دارد از تو دشمن
- رباعی شمارهٔ ۳۲۷ — بختی نه که با دوست درآمیزم من
- رباعی شمارهٔ ۳۳۱ — دلها همه آب گشت و جانها همه خون
- رباعی شمارهٔ ۳۳۷ — ای قامت سرو گشته کوتاه به تو
- رباعی شمارهٔ ۳۳۸ — آنی که عدو چو برگ بیدست از تو
- رباعی شمارهٔ ۳۳۴ — پار ارچه نمی‌کرد چو کفرم تمکین
- رباعی شمارهٔ ۳۳۲ — در جنب گرانی تو ای نوشتکین
- رباعی شمارهٔ ۳۳۹ — بی آنکه به کس رسید پیوند از تو
- رباعی شمارهٔ ۳۳۶ — ای طالع سعد روح فرخنده به تو
- رباعی شمارهٔ ۳۳۳ — بهرام دواند هر دو جویندهٔ کین
- رباعی شمارهٔ ۳۳۵ — آب ارچه نمی‌رود به جویم با تو