سنایی غزنوی
زندگی‌نامهٔ سنایی
ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶۲ سالگی درگذشت. از آثار وی می‌توان به دیوان‌های قصیده، غزل، ترکیب و ترجیع، قطعه و رباعی اشاره کرد. به علاوه، مثنوی‌های وی معروف و بدین قرارند: مثنوی‌های حدیقةالحقیقه، طریق التحقیق، کارنامهٔ بلخ، سیر العباد الی المعاد، عشق‌نامه و عقل‌نامه. سه مکتوب و یک رسالهٔ نثر نیز به وی نسبت داده‌اند.
آثار سنایی
شعرهای سنایی
- رباعی شمارهٔ ۲۴۷ — خورشید سما بسوزد از سایهٔ عشق
- رباعی شمارهٔ ۲۵۰ — ای آصف این زمانه از خاطر پاک
- رباعی شمارهٔ ۲۵۱ — زین پیش به شبهای سیاه شبه‌ناک
- رباعی شمارهٔ ۲۴۸ — آن روز که شیر خوردم از دایهٔ عشق
- رباعی شمارهٔ ۲۴۶ — چشمی دارم ز اشک پیمانهٔ عشق
- رباعی شمارهٔ ۲۴۴ — گویند که کرده‌ای دلت بردهٔ عشق
- رباعی شمارهٔ ۲۴۹ — کردی تو پریر آب وصل از رخ پاک
- رباعی شمارهٔ ۲۴۵ — کی بسته کند عقل سراپردهٔ عشق
- رباعی شمارهٔ ۲۵۳ — هر چند شدم ز عشق تو خوار و خجل
- رباعی شمارهٔ ۲۵۵ — از گفتهٔ بد گوی تو چون هر عاقل
- رباعی شمارهٔ ۲۵۴ — ای عهد تو عهد دوستان سر پل
- رباعی شمارهٔ ۲۵۷ — ای عمر عزیز داده بر باد ز جهل
- رباعی شمارهٔ ۲۵۶ — با چهرهٔ آن نگار خندان ای گل
- رباعی شمارهٔ ۲۵۸ — در عشق تو خفته همچو ابروی توام
- رباعی شمارهٔ ۲۵۲ — ناید به کف آن زلف سمن مال به مال
- رباعی شمارهٔ ۲۵۹ — از روی عتاب اگر چه گویی سردم
- رباعی شمارهٔ ۲۶۲ — هر بار ز دیده از تو در تیمارم
- رباعی شمارهٔ ۲۶۳ — هر روز به درد از تو نویدی دارم
- رباعی شمارهٔ ۲۶۴ — نامت پس ازین یارا به اسم دارم
- رباعی شمارهٔ ۲۶۶ — چون در غم آن نگار سرکش باشم
- رباعی شمارهٔ ۲۶۵ — در خوابگه از دل شب آتش بیزم
- رباعی شمارهٔ ۲۶۷ — گفتم خود را ز خس نگهدار ای چشم
- رباعی شمارهٔ ۲۶۰ — بسیار ز عاشقیت غمها خوردم
- رباعی شمارهٔ ۲۶۱ — بر دل ز غم فراق داغی دارم